دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧٣ - ٣/ ٥ دانش بلاها و مرگ و ميرها

به خدا سوگند كه هيچ گروهى تا روز قيامت، گم‌راه و يا ره‌يافته نخواهد شد، جز آن كه من راهبر، فرستنده و فراخواننده آن را مى‌شناسم».

٣/ ٥

دانش بلاها و مرگ و ميرها

٤٩٤٣. امام على ٧: من آن كسى هستم كه دانشِ مرگ و ميرها و بلاها و داورى‌ها و فصل الخطاب‌[١] و تبارشناسى را آموخته‌ام.

٤٩٤٤. امام على ٧: پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد. آيا از كسى كه دانش مرگ و ميرها، بلاها و تبارها نزد او هست، نمى‌پرسيد؟!

٤٩٤٥. امام على ٧: دانش مرگ و ميرها و بلاها و فصل الخطاب و وصايا و پيدايش اسلام و موارد كفر، نزد من است. من صاحب ميسم هستم،[٢] من فاروق اكبرم، من از حمله [در جنگ‌] ها و چرخش دولت‌ها آگاهم. پس، از من درباره هر آنچه تا روز قيامتْ اتفاق خواهد افتاد، بپرسيد و نيز از هر آنچه در زمان هر پيامبرى كه خدا وى را فرستاده، اتّفاق افتاده است.

[١] مقصود از دانش« فصل الخطاب»، داورى در روز قيامت است كه بر پايه حب و بغض على بن ابى طالب ٧، مؤمن و منافق از هم جدا مى‌شوند.

[٢] مرحوم مجلسى قدس‌سرهمى‌نويسد: منظور، اين است كه آن حضرت،« دابّة الأرض» است.