و از تو امان مى‌خواهم در روزى كه هر مجرمى دوست مى‌دارد كه در برابر عذاب آن روز، فرزندان، همسران، برادر و خانواده‌اش را كه به او پناه مى‌دهند و هر كس را كه در روى زمين است، فدا كند تا نجات پيدا كند. هرگز [نجات نمى‌يابد]! آن، آتشى شعله‌ور است كه براى كباب كردن مى‌گيرد.

مولاى من! اى مولاى من! تو مولايى و من بنده‌ام و آيا بر بنده، جز مولا رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو مالكى و من مملوكم و آيا بر مملوك، جز مالك، رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو عزيزى و من خوارم و آيا بر خوار، جز عزيز، رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو خالقى و من مخلوقم و آيا بر مخلوق، جز خالق، رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو بزرگى و من خُردم و آيا بر خُرد، جز بزرگ، رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو توانايى و من ناتوانم و آيا بر ناتوان، جز توانا رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو بى‌نيازى و من نيازمندم و آيا بر نيازمند، جز بى‌نياز رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو بخشنده‌اى و من تُهى‌دستم و آيا بر تُهى‌دست، جز بخشنده رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو زنده‌اى و من مُرده‌ام و آيا بر مُرده، جز زنده رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو باقى‌اى و من فانى‌ام و آيا بر فانى، جز باقى رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو جاودانى و من نابود شونده‌ام و آيا بر نابود شونده، جز جاودان، رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو روزى دهنده‌اى و من روزى‌خورم و آيا بر روزى‌خور، جز روزى‌دهنده، رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو بخشنده‌اى و من بخيلم و آيا بر بخيل، جز بخشنده رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو سلامت‌بخشى و من بيمارم و آيا بر بيمار، جز سلامت‌بخش، رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو بزرگى و من كوچكم و آيا بر كوچك، جز بزرگ، رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو راهبرى و من گمشده‌ام و آيا بر گمشده، جز راهبر، رحم مى‌كند؟

مولاى من! اى مولاى من! تو مهربانى و من مهر ديده‌ام و آيا بر مهر ديده، جز مهربان، رحم

مى‌كند؟