دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨١ - ه گونههاى بدىها

از من مى‌دانى، زشت باشد؛ و به تو پناه مى‌برم از اين كه به مردم، ظاهرى نيك را بنمايانم و بد كردارى‌ام را به سوى تو آورم، به انگيزه نزديكى به بندگانت و دورى از رضايت تو.

د انواع گناهان‌

٤٣٢٢. الدعوات: امير مؤمنان، هرگاه همه موجودى بيت المال را مى‌بخشيد، فرمان مى‌داد كه آن را جارو كنند. آن‌گاه در آن‌جا نماز مى‌گزارد و دعا مى‌كرد و مى‌گفت:

«بار خدايا! به تو پناه مى‌برم از گناهى كه اعمال را تباه مى‌كند؛ و به تو پناه مى‌برم از گناهى كه كيفر را پيش مى‌اندازد؛ و به تو پناه مى‌برم از گناهى كه نعمت‌ها را دگرگون مى‌كند؛ و به تو پناه مى‌برم از گناهى كه روزى را باز مى‌دارد؛ و به تو پناه مى‌برم از گناهى كه مانع دعا مى‌شود؛ و به تو پناه مى‌برم از گناهى كه از توبه باز مى‌دارد؛ و به تو پناه مى‌برم از گناهى كه پرده پاكى را مى‌درَد؛ و به تو پناه مى‌برم از گناهى كه پشيمانى به جاى مى‌گذارد؛ و به تو پناه مى‌برم از گناهى كه بهره آدمى را محبوس مى‌كند».

ه گونه‌هاى بدى‌ها

٤٣٢٣. الغارات به نقل از نعمان بن سعد، از امام على ٧: او تازيانه به دست، به بازار مى‌رفت و مى‌فرمود: «بار خدايا! از بدى‌ها و از شرّ بازار، به تو پناه مى‌برم».

٤٣٢٤. امام على ٧: هرگاه كه از بازار، نيازمندى‌هاى روزمرّه‌تان را مى‌خريد، به هنگام وارد شدن به بازار بگوييد: «گواهى مى‌دهم كه جز خداى يگانه بى‌شريك، خدايى نيست،