دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣١ - د هنگام پوشيدن لباس نو

اى آن كه دستْ‌يارى ندارد كه از او پنهان دارد! اى كسى كه براى او دربانى نيست كه ندايش دهند! اى كسى كه با افزايش درخواست‌ها [ى ما]، جز بر بزرگوارى و بخشندگى نمى‌افزايد! اى آن كه بر بزرگى گناه، جز رحمت و بخ نمى‌افزايد! بر محمّد ٦ و خاندان وى، درود فرست و با من آن گونه كه شايسته توست، رفتار كن؛ چون تو سزاوار ترس و سزاوار آمرزشى و تو سزاوار بخشش و نيكى و بزرگوارى هستى.

ج هنگام بيدار شدن‌

٤٣٧٠. امام على ٧: هرگاه هر كدام از شما از خواب بيدار شد، بگويد: «خدايى جز خداوند بردبار بخشنده زنده پابرجا نيست و او بر هر چيزى تواناست. منزّه است پروردگار پيامبران و خداى رسولان. منزّه است خداوند آسمان‌هاى هفتگانه و آنچه در آنهاست، و پروردگار زمين‌هاى هفتگانه و هر آنچه در آنهاست، و منزّه است پروردگار عرش عظيم؛ و سپاسْ خداىْ راست كه پروردگار جهانيان است».

و هنگامى كه نشست، پيش از برخاستن بگويد: «خدا، مرا بَسنده است. پروردگارم مرا از بندگان، بسنده است. آن كه از زمانى كه بوده‌ام، كفايتم كرده، همچنان مرا بسنده است. خدا مرا بسنده است و بهترين وكيل است».

د هنگام پوشيدن لباس نو

٤٣٧١. امام على ٧: هرگاه خداوند تعالى به مؤمنى لباس نويى پوشانْد، بايد وضو بگيرد و دو ركعت نماز بخواند كه در آن دو ركعت، سوره حمد، آية الكرسى، سوره توحيد و سوره قدر را بخواند و آن‌گاه، خدا را سپاس بگويد كه عورتش را پوشانده و در بين مردم، آراسته‌اش كرده است و فراوان بگويد: «نيرو و قدرتى جز به سبب خدا نيست». اگر چنين كند، در آن لباس، خدا را نافرمانى نكند.