دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٩ - ج ريا

خويش، به تو شكايت مى‌برم. اى مهربان‌ترينِ مهربانان! مرا به كه وا مى‌گذارى؟ به دشمنى كه با من درشت‌خويى مى‌كند؟ يا به خويشى كه اختيارم را به او سپرده‌اى؟ اگر بر من خشم نگرفته باشى، [از هر چه پيش آيد] باكم نيست؛ جز آن كه عافيت تو براى [انجام دادن وظايفى كه دارم‌] گسترده‌تر است.

پناه مى‌جويم به نور ذات بشكوه تو كه آسمان‌ها بدان روشن است و تاريكى‌ها بدان درخشان و برپايه آن، كار دنيا و آخرتْ سامان يافته، از اين كه خشمت بر من فرود آيد و يا نارضايتى‌ات بر من نازل شود. تو راستْ حقّ سرزنش، تا آن‌گاه كه خشنود گردى، و هيچ توان و قدرتى جز براى تو نيست.

ب دشمنى دوستان خدا و دوستى دشمنانش‌

٤٣٢٠. امام على ٧: بار خدايا! من از اين كه با ولى‌اى از اولياى تو دشمنى ورزم يا دشمنى از دشمنان تو را دوست بدارم يا راضى به خشم تو باشم، براى هميشه به تو پناه مى‌برم.

بار خدايا! بر هركس كه درود مى‌فرستى، درود ما هم بر او باد و بر هر كس كه نفرين مى‌كنى، نفرين ما بر او باد!

بار خدايا! هر كس كه در مرگش براى ما و همه مسلمانان شادى است، ما را از او راحت كن و به جاى او آن را كه براى ما از او بهتر است، جايگزين ساز تا علم به پذيرش [دعا] را كه در دينمان و زندگى‌مان مى‌شناسيم، به چشم ببينيم اى مهربان‌ترينِ مهربانان و بر سرور ما محمّد و خاندانش درود و سلام بفرست.

ج ريا

٤٣٢١. امام على ٧: بار خدايا! به تو پناه مى‌برم از اين كه آشكار من در فرا روى ديدگان، نيكو جلوه كند، در حالى كه آنچه در درونم، به انگيزه تظاهر به مردم، پنهان مى‌دارم و ت