چيزى نيافتيد،[١] بدانيد كه خدا، آمرزنده مهربان است. آيا ترسيديد كه پيش از گفتگوى محرمانه خود، صدقه‌هايى بپردازيد؟ و چون نكرديد و خدا [هم‌] بر شما بخشود، پس نماز را برپا داريد و زكات بدهيد و از خدا و فرستاده او فرمان بريد و خدا به آنچه مى‌كنيد، آگاه است».

٤٥٩٠. امام على ٧: در كتاب خداوند عز و جل آيه‌اى است كه پيش از من، كسى به آن عمل نكرده و پس از من هم كسى به آن عمل نخواهد كرد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هرگاه با پيامبر [خدا] گفتگوى محرمانه‌اى داريد، پيش از گفتگوى محرمانه خود، صدقه‌اى بپردازيد». [فرمود:] اين كار، واجب شد و آن‌گاه، نَسخ گشت.

٤٥٩١. امام على ٧: آيه‌اى از كتاب خدا هست كه پيش از من، كسى به آن عمل نكرد و پس از من هم كسى به آن، عمل نخواهد كرد. نزد من يك دينار بود كه آن را به ده درهم تبديل كردم و هرگاه نزد پيامبر ٦ مى‌آمدم، يك درهم صدقه مى‌دادم. اين آيه نَسخ شد و قبل از من، كسى به آن عمل نكرد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هرگاه با پيامبر [خدا] گفتگوى محرمانه‌اى داريد، پيش از گفتگوى محرمانه خود، صدقه‌اى بپردازيد».

٤٥٩٢. امام على ٧: در كتاب خدا آيه‌اى هست كه هيچ كس [جز من‌] به آن، عمل نكرد و پس از من هم كسى به آن، عمل نخواهد كرد. [اين،] آيه نجواست: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هرگاه با پيامبر [خدا] گفتگوى محرمانه‌اى داريد، پيش از گفتگوى محرمانه خود، صدقه‌اى بپردازيد؟» تا آخر آيه.

من يك دينار داشتم. آن را به ده درهم تبديل كردم و با پيامبر ٦ نجوا كردم و هرگاه كه با پيامبر ٦ نجوا مى‌كردم، پيش از نجوا، يك درهم صدقه مى‌دادم. سپس آيه منسوخ شد و كسى به آن عمل نكرد و سپس [اين آيه‌] نازل شد: «آيا ترسيديد كه پيش از گفتگوى محرمانه خود، صدقه‌هايى بپردازيد» تا آخر آيه.

[١] با پيامبر ٦ سر باز زدند و جز على ٧ كسى با آن حضرت نجوا نكرد. على ٧ ده بار نجوا كرد و هر بار كه به نجوا پرداخت، پيش از آن صدقه داد، و پس از آن، آيه نازل شد و حكم را نسخ كرد( الميزان في تفسير القرآن: ج ١٩ ص ١٨٩).