دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٧ - ٤/ ١ ٢ پيمان برادرى بستن پيامبر بين يارانش پس از هجرت

٤/٢-١

پيمان برادرى بستن پيامبر بين يارانش پس از هجرت‌

٤٦١٣. المناقب، ابن مغازلى به نقل از حذيفة بن يمان: پيامبر خدا بين ياران‌انصار و مهاجر خود، پيمان برادرى‌بست و هركس را با همانندش برادر مى‌ساخت. آن‌گاه دست على بن ابى طالب ٧ را گرفت و فرمود: «اين، برادر من است».

حذيفه گفت: پيامبر خدا، سرور مسلمانان، پيشواى پرهيزگاران و فرستاده پروردگار جهانيان كه در بين مردم، براى او شبيه و همانندى نيست، با على‌بن ابى‌طالب برادرند.

٤٦١٤. السيرة النبويّة به نقل از ابن اسحاق: پيامبر خدا بين ياران مهاجر و انصار خود، پيمان برادرى بست و طبق آنچه كه به ما رسيده كه به خدا پناه مى‌بريم كه چيزى را كه نگفته، به وى نسبت دهيم، فرمود: «در راه خدا، دو نفر دو نفر، برادر شويد». آن‌گاه، دست على بن ابى طالب ٧ را گرفت و فرمود: «اين، برادر من است».

پس پيامبر خدا، سرور فرستادگان، پيشواى پرهيزگاران، فرستاده پروردگار جهانيان، كسى كه در بين بندگان، همسنگ و همانند او نيست، با على بن ابى طالب ٧ برادر گرديدند و حمزة بن عبد المطلب، شير خدا و شير پيامبر خدا و عموى او و زيد بن حارثه، آزاد شده پيامبر خدا، برادر شدند و در جنگ احد، به هنگامى كه حمزه در جنگ شركت كرد، او را در صورت مرگش وصىّ خود قرار داد، و جعفر بن ابى طالب، ذوجناحين كه در بهشت پرواز مى‌كند و معاذ بن جبل از بنى سلمه، برادر يكديگر شدند.

ابن هشام مى‌گويد: جعفر بن ابى طالب، در آن روزها، بيشتر مواقع در حبشه بود.

٤٦١٥. الطبقات الكبرى به‌نقل از محمّد بن عمر بن على: هنگامى كه پيامبرخدا آمد، در بين‌