دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢١ - ك پذيرايى شايسته در گور

بار خدايا! هر غم و گرفتگى را از من بگشا، و از هر ناراحتى و غم خارجم كن، اى گشاينده گرفتارى و اى بازكننده غم! اى فرو فرستاننده باران و اى پاسخگوى دعاى درمانده! اى رحمان و رحيم دنيا و آخرت!

بر محمّد، بهترين بنده خود از بين بندگانت و بر خاندان پاك و طاهر او درود فرست، و از من آنچه را كه موجب تنگى دلم گرديده و به سبب آن، شكيبايى‌ام از دست رفته و چاره‌جويى‌ام كم گشته و توانم ناتوان شده، برطرف ساز، اى برطرف‌كننده هر زيان و گرفتارى! اى داناى هر نهان و هر راز! اى مهربان‌ترينِ مهربانان!

«كارم را به خدا مى‌سپارم و خدا به [حال‌] بندگان [خود]، بيناست.»؛ «و توفيق من، جز به [يارى‌] خدا نيست. بر او توكّل‌كرده‌ام» و او پروردگارِ عرش‌عظيم‌است».

عرب باديه‌نشين گفت: بارها با اين جملات، طلب آمرزش كردم و خداوند، غم و دل تنگى را از من زدود و روزى‌ام را فراوان ساخت و گرفتارى را از من دور كرد.

ك پذيرايى شايسته در گور

٤٣٦٣. امام على ٧ در مناجاتش: خداى من! گويى [پيكر] خودم را مى‌بينم كه در گورم نهاده شده‌ام و همسايگان تشييع‌كننده آن، بازگشته‌اند و غريبان بر غربت آن گريسته‌اند، و خويشان مهرورز، بر آن، سرشك افشانده‌اند و دوستداران آن، آن را از بالاى گور بانگ زده‌اند، و دشمنانش در زندگى، به هنگام مرگ بر او رحم آورده‌اند، و در اين هنگام، بر ناظران، بيچارگى‌اش و بر بينندگان به‌خاطر اين كه خاكْ متّكايش شده، درماندگى‌اش پوشيده نمانده است.

سپس خدايا مى‌گويى: اى فرشتگان من! او تنهايى است كه نزديكانش از او جدا شده‌اند و يكّه‌اى است كه خاندانش از او قطع ارتباط كرده‌اند. اندكى پيش، بر من فرود آمده و در گورش غريب شده است. او در زندگى دنيايى به درگاهم دعا مى‌كرد و به نگاه من در اين روز، اميد بسته بود.