دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٣ - د هنگام پوشيدن لباس نو

٤٣٧٢. امام على ٧ هنگام پوشيدن لباس نو: سپاسْ خدايى راست كه به من، چيزى پوشاندْ كه بدان، عورتم را مى‌پوشانم و در بين بندگانش خود را آراسته مى‌سازم.

٤٣٧٣. امام على ٧ پس از آن كه پيراهنى خريد و پوشيد: سپاسْ خدايى را كه از پوشيدنى، چيزى نصيب من كرد كه بِدان در بين مردم، خود را آرايش مى‌كنم، بدى‌هايم را پوشاند و عورتم را مخفى كرد. سپاسْ خداىْ راست كه پروردگار جهانيان است.

٤٣٧٤. امام حسين ٧: امير مؤمنان على بن ابى طالب ٧، نزد لباس‌فروشان آمد و با يكى از پيرمردان آنان به چانه‌زنى پرداخت ... و از وى پيراهنى به سه درهم خريد و پوشيد ... و به مسجد رفت و دو ركعت نماز خواند و گفت: «سپاسْ خدايى را كه از پوشيدنى، چيزى به من روزى كرد كه بدان در بين مردم، خود را مى‌آرايم و نمازم را در آن به جا مى‌آورم و عورتم را بدان مى‌پوشانم».

٤٣٧٥. امام باقر ٧: على بن ابى طالب ٧، پيراهنى خريد ... آن‌گاه آن را پوشيد ... سپس گفت: «سپاسْ خدايى را كه از پوشيدنى‌ها چيزى به من پوشاند كه به آن، عورتم را مى‌پوشانم و در بين مردم، خود را آراسته مى‌سازم. بار خدايا! آن را لباس خوش‌بختى و بركت قرار ده تا در آن، عمرم را براى خشنودى تو به كار گيرم و در آن، مساجد تو را [با عبادت‌] آباد كنم».

٤٣٧٦. الدعاء، طبرانى به نقل از ابو مَطَر: من در كوفه بودم كه على ٧ از كنارم گذشت. پشت سرش راه افتادم تا به نزد لباس‌فروشان رسيد. به يك لباس دوخته نگاه كرد و آن را برداشت و با لباس‌فروش، چانه زد و آن را به سه درهم خريد و پوشيد و گفت: