منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة - هاشمى خويى، ميرزا حبيب الله - الصفحة ١٥٦ - الترجمة

درك نمايد آن را دوست مى‌گيرد در نيافتن آن را، و چه نزديكست امروز بأوايل فردا.

اى قوم اين زمان وقت وارد شدن هر وعده داده شده است و وقت نزديكيست از طلوع و ظهور آنچه كه نمى‌شناسيد آن را در فتنه‌هاى حادثه و علامات هائله، آگاه باشيد قسم بخدا بدرستى كسى كه درك نمايد آن فتنه‌ها را از ما سير مى‌كند در ظلمتهاى آن فتنه‌ها بچراغى كه نور بخشنده است، و رفتار مى‌كند در آن بقرار صالحان تا اين كه بگشايد در آن فتنه‌ها ريسمانها را از گردن اسيران، و آزاد نمايد بندگان را از بندگى، و پراكنده سازد آنچه كه بهم پيوسته از منكرات، و بهم بست كند آنچه كه پاشيده شده از محسنات، آن شخص در پرده است از أنظار مردمان نمى‌بيند صاحب قيافه أثر و نشانه آن را اگر چه امعان نظر نمايد.

پس از آن البته تيز ساخته شود در آن فتنه‌ها طائفه بجهة قتال أهل ضلال يا بجهة كسب معارف و كمالات همچو تيز ساختن شمشير ساز شمشير را در حالتى كه جلا داده بشود با نور قرآن ديدهاى بصيرت آن طائفه، و انداخته شود تفسير قرآن در گوشهاى ايشان، و مى‌آشامند كاسه حكمت را در شبانگاه بعد از آشاميدن آن در چاشتگاه از جمله اين خطبه است كه مى‌فرمايد: و طول يافت مدّت بآن أهل ضلال تا اين كه كامل نمايند ذلت و خوارى را، و مستحق باشند بتغيير نعمت پروردگار تا زمانى كه نزديك شد گذشتن آن عهد ميل كردند طايفه از أهل بصيرت بآن فتنه‌ها، و بلند كردند دم را از آبستنى جنگشان در حالتى كه منت نگذاشتند به پروردگار با صبر نمودن در كار زار، و بزرگ نشمردند بخش كردن جانهاى خودشان را در راه حق تا زمانى كه موافقت نمود قضاء فرود آمده الهى با بريده شدن مدّت بلا، برداشتند أهل معرفت و بصيرت بصيرتهاى خودشان را بر شمشيرهاى خود، و تقرّب جستند بسوى پروردگار بفرمان واعظ خودشان.

تا زمانى كه قبض فرمود خداوند تبارك و تعالى روح رسول خود را بازگشتند