رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٠ - من هم مى خواهم دوست بمانم

كشور اعلام كردند. در موزامبيك «گروه فريليمو» به قدرت رسيد، اما گروه هاى رقيب در آنگولا تازه مى خواستند جنگ واقعى را با يكديگر آغاز كنند.

در سال ١٩٧٥ و با خروج پرتغالى ها جنگ آغاز شد،MPLA در شمال و يونيتا در جنوب توانستندFNLA را در مركز شكست دهند. سپس‌MPLA به كمك نيرو هاى كمكى كوبا توانست يونيتا را مجبور به عقب نشينى كند، اما رهبران يونيتا با كمك آفريقاى غربى و جنوبى به مبارزات چريكى خود از پايگاهاى شان در زامبيا و زئير ادامه دادند. جنگ براى چند سال و بدون اين كه مذاكره اى در باره آتش بس انجام شود به طول كشيد و چند سالى هم تا قبل از اعلام صلح ادامه يافت.

اقدامات فورى:

١- سازمان ملل براى آتش بس ميانجى‌گرى مى كند (١٩٨٨): آنگولا، كوبا، و آفريقاى جنوبى با بازگشت كوبايى ها و آفريقاى جنوبى ها به خانه موافقت مى كنند.

٢- قرار داد صلح (١٩٩١):MPLA و يونيتا با توقف جنگ و برگزارى انتخابات موافقت مى كنند.

٣- انتخابات (١٩٩٢):MPLA پيروز مى شود، يونيتا انتخابات را ناعادلانه مى خواند و جنگ دوباره از سرگرفته مى شود.

٤- انتخابات بيشتر (١٩٩٤):MPLA و يونيتا (مجددا) با توقف جنگ موافقت مى كنند و انتخابات جديد برگزار مى شود. يونيتا از دادن زمين هاى خود به‌MPLA خوددارى مى كند.

٥- دوباره جنگ داخلى در مى گيرد (١٩٩٨): هزاران نفر كشته و حدود سه ميليون نفر پناهنده مى شوند.

٦- صلح (٢٠٠٢): جوناس ساويمبى رهبر يونيتا در جنگ كشته مى شود،