رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣١٦ - تخريب سياره ى زمين

ناخالص داخلى سالانه‌ى آن‌ها براى كمك به كشورهاى آن سوى آب بود. بعضى از كشورها قول همكارى دادند و بعضى ديگر هم قول دادند، ولى عمل نكردند.

اهميت كار ويلى برانت از آن جهت بود كه توانست ديدگاه‌هاى تحليلگران و رهبران جهان را نسبت به كشورهاى در حال توسعه تغيير دهد. تا قبل از وى، تصور اكثر غربى‌ها از جهان در حال توسعه، منطقه‌ى بود كه از هر نظر تحريك پذير و گرفتار در مصائب هميشگى كه خواره نيازمند كمك‌هاى مالى بود. گزارش برانت اين آگاهى را به ملت‌هاى غرب داد كه شمال و جنوب كاملًا به يك ديگر وابسته‌اند و آنچه در جنوب اتفاق مى‌افتد تأثير مستقيم بر حوادث شمال دارد و برعكس.

تخريب سياره‌ى زمين‌

در دو دهه‌ى ٧٠ و ٨٠ ميلادى كارشناسان محيط زيست تمام تلاش خود را متوجه مبارزه با آلودگى و آثار ناشى از آن بر كره‌ى زمين كردند. در سال‌هاى دهه‌ى ٩٠ ميلادى خطر اين آثار از آلودگى رودخانه‌ها فراتر رفت. جهان در حال مصرف انرژى و انتشار چنان مقادير بالايى از گاز كربن در جوّ زمين بود كه به نازك شدن لايه‌ى ازن، يعنى تنها لايه‌ى محافظ زمين در مقابل نور قوى خورشيد منجر شد. پيامد اين حادثه، پديد آمدن تغييرات اقليمى در جهان و گرمايش رو به افزايش كره‌ى زمين بود. بعضى از مردم موضوع گرم شدن زمين را به‌حساب نگرانى‌هاى بيش از حد كارشناسان گذاشتند، اما در حال حاضر تمامى دانشمندان در صحت اين موضوع و جدى بودن مسئله اتفاق نظر دارند.

تشخيص مسئله هميشه آسان‌تر از حل آن است. امروزه مردم غرب از مقادير