رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٧ - ١٩٩٣ كودتاى اكتبر

شناخته شده‌ى غير كمونيستى قبل از انقلاب روسيه) را جايگزين آن دو كرد، ضمن اينكه قدرت زيادى را نيز به خود اختصاص داد. ديوان عالى كشور و كنگره‌ى نمايندگان مردم، سعى كردند او را بركنار كنند، اما يلتسين كه از حمايت ارتش برخوردار بود به‌راحتى آنان را در داخل كاخ سفيد (بناى مجلس روسيه) ستاد فرماندهى سابق خود محاصره كرد. سپس سربازان به داخل ساختمان حمله كردند كه به مرگ ١٤٨ نفر منجر شد.

باشكست كودتاى اكتبر، موقعيت يلتسين نيز محكم‌ترشد، هرچند افكار عمومى كاملا عليه اين خونريزى‌ها بود. مسئله‌ى مورد توجه اكثر روس‌ها دستيابى هرچه سريع‌تر به منافع وعده داده شده‌ى رژيم دموكراسى بود، مثل چند مايحتاج اصلى در فروشگاه‌ها. شدت عصبانيت روس‌ها از نظر يلتسين اهميتى نداشت، چون او هميشه راهى براى منحرف كردن افكار عمومى مى‌يافت. مثلا درسال ١٩٩٦ تنها با ارزان كردن قيمت ودكا توانست در انتخابات رياست جمهورى به پيروزى برسد. اگرهم احيانا راهى نمى‌يافت با بركنار كردن نخست‌وزير وقت (او با نخست‌وزيران همچون دستمال هاى يكبار مصرف رفتار مى كرد) به راهش ادامه داد.

مشكلاتى كه پس از سال ١٩٩٠ دامنگير روسيه و جمهورى‌هاى سابق شوروى شد، حسرت بازگشت به دوران گذشته را در دل بسيارى از روس‌ها زنده كرد. بعضى‌ها دلتنگ همان حكومت هاى استبدادى و ضد سامى تزارها بودند و بسيارى ديگر به روزهاى خوش گذشته و زمانى مى‌انديشدند كه استالين در كاخ كرملين و بقيه نيز هريك در جاى خودشان (كه خيلى‌ها در گولاگ‌ها بودند) قرار داشتند.

درسال ١٩٩٨ وضع سلامتى يلتسين رو به وخامت (تقريبا به وخامت اوضاع اقتصاد روسيه) نهاد. او چندين نخست‌وزير ديگر را بركنار كرد و سرانجام‌