رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٣ - پرچم سرخ در چين

١- اعضاء: آلبانى، بلغارستان، چكسلواكى، آلمان شرقى، مجارستان، لهستان، رومانى و اتحاد جماهير شوروى.

٢- مقررات: ١. اطاعت از اوامر مسكو، ٢. زير سوال نبردن اوامر مسكو، ٣. اطمينان از رعايت شدن بند ١ توسط تمامى اعضاء.

٣- مجازات سرپيچى از بند ١ مقررات: كشور هاى عضو پيمان ورشو به عضو خاطى حمله خواهند كرد.

پرچم سرخ در چين‌

از سال هاى دهه ٣٠ ميلادى به بعد چين در گير جنگ داخلى بين كمونيست هاى مائوتسه تونگ و كومينتانگ ناسيوناليستى چيانگ كاى شك شد. هردو طرف براى همكارى جهت مقابله با ژاپنى ها به توافق رسيدند، ولى پس از شكست ژاپن مجددا جنگ بين خود را از سر گرفتند. «جرج سى مارشال» وزير امور خارجه آمريكا پيشنهاد ميانجيگرى داد، اما چيانگ حتى از طريق امريكاييان هم حاضر به گفتگو با مائو نبود. كومينتانگ چنان شهرتى در بى لياقتى و فساد داشت كه بسيارى و يا شايد حتى تمامى لشكر هاى آن به كمونيست ها پيوستند؛ در بهار سال ١٩٤٩ مائو با گذشتن از رود ينگتسى توانست منطقه جنوب را كه در كنترول كومينتانگ بود تصرف كند. چيانگ به جزيره فورموسا (تايوان امروزى) گريخت و مائو تشكيل جمهورى خلق چين را در پكن اعلام كرد.

پناه گاه چيانگ كاى شك در فورموسا خيلى زود به مركز درگيرى هاى بين المللى تبديل شد؛ ايالات متحده امريكا- كه مقادير هنگفتى در كومينتانگ سرمايه گذارى كرده بود- نمى توانست بپذيرد كه چين كشور كمونيستى بشود، پس اعلام كرد كه از نظر امريكا كومينتانگ در فورموسا تنها دولت قانونى چين‌