رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٢ - نوروز

بود، ساعت معين وقت چاشت بود، آن همان وقتى است كه موسى تعيين كرده بود، كه خداوند كلامش را حكايت فرمود «موعد شما روز زينت باشد و مردم در هنگام چاشت جمع كرده شوند».[١]

وثالثاً: در كتاب هاى معتبر حديثى ايشان رواياتى وارد شده اند و دلالت دارند بر اين كه در روز" نوروز" براى حضرت على (ع) هديه نوروزى آوردند، آن حضرت آن هديه را پذيرفت، نفس پذيرفتن آن هديه تقرير و تأييد نوروز مى باشد.

مسند على عن المسعر التميمى قال: «أهدى الى على بن أبى طالب فالوذج فى جام يوم النيروز، فقال: ما هذا؟ قالوا: هذا يوم النيروز، فقال: نيروزنا كل يوم ...».

ترجمه: متقى هندى به سند خودش از «مسعر تميمى» نقل مى كند، گفت: براى على ابن أبى طالب (ع) جامى فالوده هديه آوردند، گفت اين چيست؟ گفتند: امروز" نوروز" است، پس حضرت گفت هر روز مان نوروز باشد ...».[٢]

همين حديث در كتب حديثى شيعه نيز آمده است به اين تعبير: «وَ أُتِيَ عَلِيٌّ ع بِهَدِيَّةِ النَّيْرُوزِ فَقَالَ ع مَا هَذَا قَالُوا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ الْيَوْمُ النَّيْرُوزُ فَقَالَ ع اصْنَعُوا لَنَا كُلَّ يَوْمٍ نَيْرُوزاً».[٣]

ترجمه: براى على (ع) هديه نوروزى آوردند، فرمود: اين چيست؟ گفتند: اى أمير المؤمنين! امروز" نوروز" است، پس فرمود: هر روز رابراى ما نوروز بسازيد!.

ورابعاً: اين جريان آوردن" فالوده" توسط جدّ امام اعظم ابوحنيفه بوده است:

[١] - تفسير اللباب، ابن عادل، ج ١٢، ص ٢٣٧. و ساير تفاسير اهل سنت.

[٢] - كنز العمال فى سنن الاقوال و الافعال، على بن حسام الدين متقى الهندى، ج ١٤، ص ١٧٩، ح ٣٨٢٩٨.

[٣] - من لايحضره الفقيه، ج ٣، ص ٣٠٠، ح ٤٠٧٣.