رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٨ - جنگ هاى اروپا

جنگ سال ١٩١٧ به نفع متفقين عليه آلمان و همرزمان شان داخل جنگ شد.

٢٧- در همين سال (١٩١٧) رژيم تزار به خاطر عصيان سربازان مجبور به استعفاء شد و بالاخره لينين با شعار خروج روسيه از صف متفقين و ترك جنگ موفق شد حكومت بلشويك ها را به جاى حكومت موقت پس از تزار، روى كار آورد و سپس با آلمان وارد مذاكره شد و در سال ١٩١٨ لينين در جلسه مشترك روسيه، آلمان و اتريش پذيرفت سرزمين هاى اشغالى وسيع خود را شامل اوكراين، فنلاند، بلاروس، لهستان، لتونى، ليتوانى، و قفقاز را آزاد و مبلغى زيادى هم غرامت بپردازد، سپس به تقويه دولت كمونيستى و تحكيم آن پرداخت كه بالاخره با تمام استبداد ضد انسانى يكى از عوامل تأثير گزار در اكثر دهه هاى قرن بيستم بود، سرزمين ها و كشور هايى را تسخيركردند و احزاب قوى سوسيالزم را در ساير كشور ها به وجود آوردند و بقيه دولت ها از شوروى حساب مى بردند. ولى افغانستان گلوگير آن شد و بالاخره خرس قطبى به زمين افتاد و پيش از پايان قرن بيستم چشم از جهان پوشيد، اول دولت هاى بالكان، اروپاى شرقى و سپس كشور هاى آسياى ميانه از شكم شاريده كمونزم مرده بيرون آمدند و روسيه هم پس از بريژنف وگرباچف سوسيالزم را براى هميشه فراموش كرد.

شعار دولت هاى كمونست شوروى" كارگران جهان متحد شويد"، گذشته از اين كه عملى نشد و بعد از كشتن شدن سى ميليون كارگر و تبعيد ميليون ها تن ديگر، كارگران مسكو شعار مى‌دادند" كمونيزم ايدز است"!

من اين شعار را به رخ رييس هيئت مذاكره كنندگان روسيه در مسكو كشيدم و او جز تصديق حرف هاى من حرف ديگرى نداشت و تنها حرف او اين بود كه چگونه شرافت‌مندانه از افغانستان عقب نشينى كنيم؟!

٢٨- در سال ١٩٢٤ لينين در گذشت و بالاخره حكومت به دست استالين‌