رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٩٨ - پيشاوند و پساوند

پيشاوند و پساوند

پيشوندها: نا، بى، هم، فرو، فرا، بر، كه در جلو كلمات مى آيند؛ مانند: ناتوان، بيدل، فراخور، فرومايه، فراگير، برانگيختن.

پسوند هايى‌كه در آخر كلمات براى نسبت به اتصاف مى آيند؛ مانند:

ين: زرين، سيمين، رنگين، نمگين.

ينه: مانند پشمينه، ديرينه.

گان: مانند دهگان، بازرگان، گروگان و خدايگان.

گين: شرمگين، غمگين، سهمگين.

ناك: دردناك، سوزناك، دوبيناك.

مند: هوشمند، روزمند، زور مند.

يار: هوشيار، بختيار، داديار.

ور: تاجور، هنرور، كينه ور، شناور.

پسوندهايى‌كه براى لياقت و مشابهت است:

وار: برادروار، شاهوار، پدروار، پسروار.

نه: خردمندانه، دوستانه، زنانه، مردانه.

سان: شيرسان، ديوسان.

آسا: برق آسا، گرگ آسا، مهرآسا.

وش: مهوش، پريوش، پرى فش، ماه فش.

پساوند مكان:

گاه: رزمگاه، قتلگاه، بزمگاه، كمينگاه.

ستان: گلستان، نخلستان، بوستان، نيستان، افغانستان، هندوستان.

كده: دهكد، ميكده، ماتمكده، آتشكده.

لاخ: سنگلاخ، ديولاخ.