رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٥٤ - امام ابوحنيفه(ره) و اهلبيت(ع)

را مى كشند و يا پس گردنش را گرفته و در نزد تو مى آورند.[١]

خطيب بغدادى نوشته است ابو اسحاق فرازى گفت: خبر مرگ برادرم از عراق به من رسيد كه در ركاب ابراهيم جنگيده و به شهادت رسيده است، وقتى به كوفه آمدم با خبر شدم كه با امام ابوحنيفه و سفيان ثورى مشورت كرده بود. از او پرسيدم گفت بلى، گفتم چه فتوى دادى؟ گفت: فتوى دادم كه عليه منصور قيام كند.[٢]

ابراهيم بن سديد حنفى مى گويد: در ايام قيام ابراهيم، ابوحنيفه مهمان من بود، از او پرسيدم پس از حج واجب آيا قيام به همراه اين شخص (ابراهيم) بهتر است يا حج مستحبى؟ ابوحنيفه گفت: يك جهاد پس از حجة الاسلام برتر از پنجاه حج مستحبى است.[٣]

ابوالفرج اصفهانى از محمد بن منصور راضى نقل مى كند كه ابو حنيفه در نامه اى به ابراهيم بن عبد الله ابن حسن نوشت: «وقتى بر دشمنت منصور غلبه كردى به سيره جدت على (ع) در باره اصحاب جمل با آنان رفتار نكن، كه شكست خورده را نكشت، و اموال آن ها را برنداشت و تقسيم نكرد و فراريان را تعقيب نكرد و مجروحين آن ها را نكشت؛ زيرا اصحاب جمل گروهى بودند كه حامى و پشتيبان به دنبال نداشتند. و در اين جنگ با منصور پس از پيروزى به سيره جدت على با اصحاب صفين عمل كن كه هم اسير مى گرفت و هم مجروحين جنگى را مى كشت و غنايم آن ها را تقسيم مى كرد؛ زيرا پشتيبان و پشت سر اصحاب صفين سپاه اهل شام بود كه ممكن بود پس از شكست مجددا

[١] - ابوالفرج اصفهانى، مقاتل الطالبيين، ص ٣٦١.

[٢] - خطيب بغدادى، تاريخ الخلفاء، ص ٣٩٧.

[٣] - خطيب بغدادى، تاريخ الخلفاء، ص ٣٢٤.