رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٣ - مرا ببر به ماه

براى فرار از سربازى و جنگ در ويتنام به كانادا مى‌گريختند.

تاريخدانان از ميزان دقيق تأثير اعتراضات داخلى بر پيامدهاى جنگ مطمئن نيستند. نيروهاى آمريكايى حقيقتاً وظايف خود را خوب انجام مى‌دادند و توانستند بسيارى از حملات سنگين كمونيست‌ها را شكست دهند، اما در نظر بينندگان تلويزيون در خانه‌ها ماجرا شكل ديگرى داشت. بسيارى از آمريكايى‌ها و به‌ويژه مسن‌ترها كاملًا به آنچه آمريكا در ويتنام انجام مى‌داد، معتقد بودند و از رييس‌جمهورى خود حمايت مى‌كردند. اما اين حقيقت هم وجود داشت كه اعتراضات جارى چه در خانه و چه در آن سوى مرزهاى آمريكا كاملًا به ضرر جانسون بود و فشار وارد بر وى را صد چندان مى‌كرد.

در سال ١٩٦٨، جانسون خسته و از پا درآمده در برنامه‌اى تلويزيونى اعلام كرد كه در دور بعدى انتخابات رياست جمهورى نامزد انتخاباتى حزب دموكرات نخواهد شد.

مرا ببر به ماه‌

از زمانى كه روس‌ها موفق به فرستادن اولين ماهواره‌ها و اولين انسان به فضا شدند، آمريكا نيز به‌تلاش افتاد تا همين برنامه را اجرا كند. در سال ١٩٦٢، فضانرود جان گلن سه بار در مدار زمين چرخيد كه از نظر آمريكا كافى نبود. كندى اعلام كرد، آمريكا تا قبل از پايان همان دهه، انسانى را به كره‌ى ماه مى‌فرستد و صحيح و سالم به زمين باز مى‌گرداند.

برنامه‌ى سفر به ماه با الهام از خداى خورشيد در يونان باستان، آپولو نامگذارى شد. مأموريت‌هاى آپولو به‌تدريج به هدف نزديك‌تر و نزديك‌تر مى‌شدند، از جوّ زمين خارج شدند، در مدار ماه قرار گرفتند، يك سفينه‌ى بدون اسم به كره‌ى ماه فرستاده شد و در ٢٠ ژوئيه‌ى سال ١٩٦٩، آپولو ١١ بر سطح ماه فرود آمد و فضانوردان نيل آرمسترانگ و باز آلدرين بر سطح ماه قدم گذاشتند.