رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٥ - صلح مصر و اسراييل قنديل هاى يخ در جهنم

صلح مصر و اسراييل: قنديل‌هاى يخ در جهنم‌

پس از سال ١٩٧٣، مصر به كشورى با مشكلات بزرگ تبديل شد. پس از جنگ سال ١٩٦٧ منابع نفتى خود در صحراى سينا را از دست داد. در طى اين جنگ كانال سوئز انباشته از لاشه‌ى كشتى‌هاى غرق شده، بمب‌ها و گلوله‌هاى عمل نكرده شده بود، به‌طورى كه ناگزير به بستن آن شدند و كسى هم از تاريخ دقيق بازگشايى آن اطلاع نداشت. شركت‌هاى حمل و نقل از مسيرهاى ديگرى استفاده كردند و آغاز به ساختن تانكرهاى عظيم براى استفاده در كانال پس از بازگشايى آن كردند. از آنجا كه نفت و كانال سوئز اصلى‌ترين منابع درآمد مصر بودند، پس به‌وجود آمدن چنين شرايطى به معناى خسارات جدى بود. انور سادات رييس جمهور مصر به اين واقعيت پى برده بود كه كشورش نمى‌تواند متحمل هزينه‌هاى رقابت تسليحاتى با اسراييل شود. مصر شديدا به كمك‌هاى مالى آمريكا براى حل مشكلات اقتصادى خود نياز داشت. انور سادات در كمال زيركى تمام مستشاران روس را كه در زمان رياست جمهورى ناصر به مصر آمده بودند به كشور شان بازگرداند. اما مصر تا زمانى كه به روابط خصمانه‌اش با اسراييل ادامه مى‌داد، نمى‌توانست منتظر كمك از جانب آمريكا باشد. پس شرايط پيش‌آمده به معناى انجام دادن يك ناممكن بود، صلح با اسراييل.

صلح با اسراييل مستلزم گفتگو با مناخيم بگين نخست‌وزير جديد آن بود. بگين رهبر سابق حزب تروريست ايرگون در دوران جنگ با انگليسى‌ها بود كه نظر بدى نسبت به دشمنان عرب اسراييل داشت، اما حتى او نيز در برابر پيشنهاد سادات براى گفتگو غافلگير (و مشكوك) شد. ولى هيچ نقشه‌ى در كار نبود و در نوامبر سال ١٩٧٧ دنيا در كمال ناباورى شاهد سفر انور سادات بزرگ‌ترين دشمن اسراييل به تل‌آويو و سخنرانى وى خطاب به كِنِست، پارلمان اسراييل شد.

در سال‌هاى بعدى، جيمى كارتر رييس جمهور آمريكا فرصتى يافت تا اين‌