رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٤٢ - زبان حال قسمتى از واقعه عاشور در كربلا ومصيبت آل رسول الله

بر زخم هاى كارى وتير وسنان فتاد

ناگاه چشم دختر زهرا درآن ميان‌

بر پيكر شريف امام زمان فتاد[١]

بى اختيار ناله هذا حسين از او

سرزد چنانكه آتش او در جهان فتاد

كاى خفته‌[٢] خوش به بستر خون ديده باز كن‌

احوال ما ببين و سپس خواب ناز كن‌

اى وارث سرير امامت به پاى خيز

بر كشته گان بى كفن خود نماز كن‌

بر خيز صبح و شام شد اى ميركاروان‌

ما را سوار اشتران بى جهاز كن‌[٣]

يا دست ما بگير از اين شهر پر هراس‌

بار ديگر روانه به سوى حجاز كن‌

پس با زبان پر گله آن بضعة البتول‌

رو در مدينه كرد كه يا ايها الرسول‌

اين كشته فتاده به هامون حسين توست‌

اين صيد دست و پازده در خون حسين توست‌

اين ماهى فتاده به درياى خون كه است‌

زخم از ستاره بر تنش افزون حسين توست‌