رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٤٩ - ٢ - دوره كهكشانى

است. رحمه الله رحمة واسعة.

سه دوره نجوم شناسى‌

تاريخ علم النجوم داراى سه مرحله است:

١- دوره زمين مركزى‌

از دوره عهد باستان تا قرن شانزدهم، مشهور ترين نجوم شناس اين دوره بطلميوس مؤلف كتاب المجسطى بود كه در قرن دوم هجرى ميزيست، او چهارده قرن فكر مردم را به بيراهه برد و تنها قرآن مجيد كتاب آسمانى بود كه قاطعانه در جهت مخالف آن صحبت نموده است.

در اين دوره منجّمان مى پينداشتند كه زمين در مركز جهان ساكن و خورشيد، ماه و ستارگان به دور آن مى‌گردند! بطلميوس در مورد أفلاك فرضياتى داشت كه حتى در فلسفه يونانى راه يافت، ولى بعد معلوم شد كه همه اش حدسيات بدور از واقع بود و رفتن انسان بكره ما بطلان آن را حسى نمود. ولى مع الوصف بعضى از پيشرفت هايى داشته است.

٢- دوره كهكشانى‌

گفته مى‌شود كه اين دوره جديد ستاره شناسى با كوپرنيكوس آغاز شد، او ثابت كرد كه زمين يكى از سياراتى است‌كه به دور خورشيد مى‌چرخند و هيچ گونه مركزيتى ندارد، هرچند از نگاه خلقت خيلى پيچيده و با اسرار است كه قابليت زندگان متنوع را دارد. بلى خورشيد است‌كه مركزيت سياره هاى متحركه را دارد و هر كدام حركت هايى دارد كه مشهور ترين آنها حركت وضعى و انتقالى مى‌باشد.

ولى بايد دانست‌كه خود خورشيد ما يكى از ميليون ها يا بيليون ها ستاره هاى ديگر است. و اين ستاره ها بعضى بزرگتر و بعضى كوچكتر و بعضى سنگين تر و