رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٢٩ - خصايص جهاد دينى

حقيقتى غير قابل انكار

بر هندوستان مغولان و گورگانيان و ساير اقوام مسلمان حمله ور شدند و آنجا بر مردم بومى حكومت كردند و اموال زيادى را چه به نام غناييم جنگى و چه به عنوان ماليات و چه به زور گويى از مردم بدبخت هند گرفتند.

نظر نگارنده:

تمام اين حملات كه از جانب جنگجويان مهاجم بر مردم هند صورت گرفته و عده زيادى از طرفين كشته و زخمى شده و منابع اقتصادى (زراعت، صنعت و تجارت) آسيب فراوان ديده از مصاديق فساد و تباهى شمرده مى شود، هرچند يك طرف كاملا مشرك باشد و طرف ديگر مسلمان.

فرق در اين گونه حملات بين هند و ساير كشور ها وجود ندارد، مسلمانان افغانى و هم چنين فاتحين ساير كشور ها حق افتخار را نسبت به عمل ننگين خود (آدم كشى، چپاول اموال و مظالم بى حساب ديگر) ندارند و بايد سرافكنده باشند و نسل هاى آينده فاتحين نيز حق افتخار را ندارند.

جهادى كه در اسلام تشريع شده با اين جنگ هاى ظالمانه (مصاديق استعمار و استثمار) كه هدف آن اخذ اموال است، به كلى متفاوت مى باشد.

خصايص جهاد دينى‌

اول) اتمام حجت بر مردم كه به رضاى خود اسلام بياورند و از بت پرستى و شرك و خرافات خود را آزاد نمايند.

دوم) به مبلغين دينى اجازه دهند مردم را از مزاياى اسلام آگاه سازند و اگر مشركين مهلت بخواهند كه با مسلمانان مباحثه فكرى نمايند بايد به آنان پناه داد و به قناعت فكرى آنان توجه كرد. «وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ». (توبه/ ٦).

سوم) هدف اصلى مسلمانان ترويج اسلام و نشر دين خدا در بين بندگان باشد