رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦٨ - اصلاحات در جامعه ى اروپا
تمام زندگى خود را وقف خارج كردن بريتانيا از آن جامعه كردند.[١]
درسال ١٩٦٧، جامعهى اقتصادى اروپا كلمهى" اقتصادى" را از عنوان خود حذف كرد و درسال ١٩٩٢ جامعهى اروپا به اتحاديهى اروپا تبديل شد كه بهوضوح بيانگر جنبههاى سياسى آن نيز است. اتحاديه كشورهاى جديدى از جمله ايرلند (١٩٧٣)، دانمارك (١٩٧٣)، يونان (١٩٨١)، اسپانيا و پرتغال (هر دو در ١٩٨٦) را به عضويت پذيرفت.
اصلاحات در جامعهى اروپا
قبل از هر تصميمگيرىاى در جامعهى اروپا، موافقت تمام كشورهاى عضو ضرورت داشت كه مسلماً در يك جامعه شش عضوى اتخاذ تصميم كار مشكلى نبود، ولى با بيشتر شدن تعداد اعضا چندان عملى بهنظر نمىرسيد. با پايان جنگ سرد دولتهاى اروپاى مركزى و شرقى نيز خواهان پيوستن به جامعهى اروپا شدند. ادارهى چنين اتحاديهى عظيمى با در نظر گرفتن حق وتو براى هر عضو كار آسانى نبود. پس جامعهى اروپا (كه ازسال ١٩٩٢ به اتحاديهى اروپا تغيير نام يافت) گامهايى در جهت استحكام موقعيت بروكسل وسختگيرى در مورد تصميمگيرىهاى تكتك دولتها برداشت:
١- لايحهى اروپاى واحد ١٩٨٦: با ايجاد يك بازار واحد با آزادى كامل نقل و انتقال كالا، پول و مردم. تصميمهاى بازار با حد اكثر آرا اتخاذ مى شود و حق وتو وجود ندارد.
٢- توافق ماستريخت ١٩٩٢: جامعهى اروپا را همراه باسياست خارجى و امنيتى مشترك و همكارىهاى نزديكتر در برقرارى عدالت و موضوعات
[١] - يك هفته قبل( ٢٣ جون سال ٢٠١٦ م ٣/ ٤/ ١٣٩٥ ش) بعد از يك همه پرسى مردم انگليس با اضافه يك ميليون راى بيشتر، از اتحاديه اروپا خارج شدند و هنوز اين مسأله در راديو هاى اروپا حرف روز است.( جمعه ١٠/ ٤/ ٩٥).