رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٧ - بهار هيتلر

با توجه به تسليحات مدرن ايتاليايى ها، قاعدتاً بايد حبشه را در مدتى كمتر از زمان لازم براى پختن اسپاگتى شكست مى‌دادند، اما شش ماه طول كشيد تا سربازان ايتاليايى به فرماندهى مارشال بادگليو بتواند داخل آديس آبابا شوند، ايتاليايى ها مدعى بودند كه هدف شان رواج تمدن غربى در كشور حبشه است و براى اثبات اين ادعا از گاز سمى در پايتخت استفاده كردند!!

" هايل سلاسى" از جامعه ملل تقاضاى كمك مى‌كند، او در خواست محترمانه‌اى را در ميان سوت و ريشخند نمايندگان تقديم مى‌كند.

جامعه ملل تحريم هاى ويژه‌اى را بر ايتاليان اعمال مى‌كند؛ اين تحريم ها از اين نظر ويژه اند كه هيچ ضررى وارد نمى‌كنند؛ از آن جا كه فرانسه و بريتانيا هنوز به اميد كمك هاى ايتاليا در جنگ با هيتلر هستند، تمايلى به رنجاندن آن ندارند. ايتاليا به رغم تحريم هاى زياد ولى بى ضرر از واردات نفت از طريق كانال سوئز كه اهميت فوق العاده اى دارد، محروم نمى‌شود.

ايتاليا از جامعه ملل خارج مى‌شود و فوراً با هيتلر روابط دوستانه بر قرار مى‌كند، پس از وجود آن همه مشكلات، پيروزى در برابر نيروى زرهى حبشه و گسترش سريع واكنش هاى مربوط به آن، موسولينى را دچار اين توهم مى‌كند نابغه نظامى است. او شديداً در اشتباه بود.

بهار هيتلر

در سال هاى دهه ٣٠ ميلادى چنين به نظر مى‌رسيد كه تمامى سياست هاى خارجى هيتلر موفقيت آميز است. او بلافاصله پس از رسيدن به رهبرى، آلمان را از جامعه ملل خارج كرد. در سال ١٩٣٤ دست به حمله‌اى با هدف اشغال اتريش زد. اما موسولينى- كه در آن زمان كنترل اتريش را در اختيار داشت و اصلًا با هيتلر موافق نبود- سربازان خود را براى جلوگيرى از پيشروى آلمانى ها به مرز