رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٥٦ - اردوگاه هاى مرگ لبنان

سوريه و اسراييل دو دشمن ديرينه بود! سازمان ملل از اسراييل خواست تا عقب‌نشينى كند و سپس سربازان حافظ صلح وارد شدند.

٤- در سال ١٩٨٠، سوريه عليه مسيحيان برخاست (زيرا مسيحيان از جانب اسراييل حمايت مى‌شدند. توجه داريد كه چقدر اوضاع قابل درك است!).

در طول اين هرج‌ومرج‌ها، سازمان آزادى‌بخش فلسطين كه در جنوب قوى‌تر شده بودند، به حملات موشكى عليه اسراييل دست مى‌زند. اسراييلى‌ها نيز با بمباران لبنان پاسخ مى‌دادند، اما براى متوقف كردن آنان كافى نبود. پس در سال ١٩٨٢، اسراييل دست به حمله‌ى همه جانبه‌اى به لبنان زد، جنوب كشور را گرفت و به بيروت رسيد. سازمان آزادى‌بخش فلسطين بايد هرچه زودتر از آنجا خارج مى‌شد. لبنانى‌ها كه از اشغال كشور توسط فلسطينى‌ها به ستوه آمده بودند، با آغوشى باز به اسراييلى‌ها خوش‌آمد گفتند.

اسراييل به پيروزى چشمگير ديگرى در برابر دشمنانش دست يافته بود، اما بزرگ‌ترين اشتباه خود را مرتكب شد. ماندن در منطقه.

اردوگاه‌هاى مرگ لبنان‌

اسراييل سعى در تبديل لبنان به كشورى دست‌نشانده داشت، اما لبنانى‌ها از فلسطينى‌ها خداحافظى نكرده بودند كه گرفتار اسراييل شوند. از آن پس بود كه اسراييلى‌ها خود را در گير يكى از شرم آورترين وقايع جنگ داخلى خانمان‌سوز لبنان يافتند.

در ١٤ سپتامبر سال ١٩٨٢ يك گروه طرفدار سوريه، بشير جميل كانديد مسيحى رياست جمهورى لبنان را در حادثه‌ى بمب گذارى ترور كرد. از نظر مسيحيان لبنان، بشير جميل يك قهرمان بود و بعضى از آنان در صدد انتقام جويى‌هاى وحشتناك برآمدند. چهار روز پس از ترور جميل، شبه‌نظاميان مسيحى با ورود به دو اردوگاه پناهندگان فلسطينى در صبرا و شتيلا هر كس را