رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨٠ - فرق بين دنيا و آخرت

١٠- بدن دينا مركب از اخلاط متغير مركب است. و بدن اخروى سالم از فساد است. (فاطر: ٣٥ و دخان: ٥٦).

١١- عالم آخرت به خداوند نزديك است. و عالم دنيا از خداوند دور است (البته قرب و بعد معنوى).

١٢- عالم دنيا سست و غير قار الذات است و عالم آخرت مستكفى به ذات بوده و نياز مند ماده و مدت نيست.

١٣- در عالم آخرت فعل و ادراك يك چيز اند (كه قهراً در اين جهان دو چيز است).

١٤- در اين جهان يك موجود در يك وقت در دو مكان نيست، ولى در آن جهان گسترده اين كار ممكن است، به طور مثال اگر هزاران شخص خواسته باشد رسول خاتم (ص) را در هزاران جاى به يك حالت ببينند، همانگونه مى‌بينند.

١٥- تا اين دنيا خراب نشود عالم آخرت ظاهر نمى‌گردد، بنابراين آخرت از جنس دنيا نيست ...

١٦- آخرت عالم تام و تمام است كه با اين جهان مادى در يك سلك منظم نمى‌گردد و با يگديگر اتصال زمانى و مكانى يكسان ندارند.

١٧- عالم آخرت عالم نور و ادراك و حضور و حيات است و هرچه در آن است زنده است و جهان ماده چنين نيست.[١]

مؤلّف رنگارنگ: فرق هاى بين الدارين مذكور مبنى بر پندار فلسفى ملامحسن كاشانى و همفكران اوست كه جهان آخرت را مجرد و غير مادى و فاقد زمان و مكان تصور مى‌كنند، در حالى‌كه ظواهر قرآن آن را مادى مى‌داند،

[١] - از معاد غلام حسين ابراهميمى، ص ٢٠٦- ٢١١ و از كتاب اصول المعارف، ص ١٩٧- ٢٠١. به طور فشرده نقل شد.