رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧٢ - فرانسه

غربى به اشكال كاملا متفاوتى راه خود را ادامه مى‌دادند.

قبرس‌

قبرس مسئله‌ى حساسى بود كه موجب بروز جنگ بين تركيه و يونان دو كشور عضو ناتو شد. تا قرن شانزدهم و قبل از فتح كشور توسط ترك‌ها، قبرس متعلق به يونان بود. در حال حاضر نيز فرزندان هر دو ملت در اين جزيره ساكن هستند. قبرسى‌هاى يونان كه خواهان اتحاد با يونان بودند براى بيرن راندن انگليسى‌ها از جزيره مى‌جنگيدند، اما هدف انگليسى‌ها برپايى قبرسى مستقل بود كه بتوانند سربازان خود را در آنجا مستقر كنند و چنين كارى نيز كردند. در سال ١٩٧٤ دولت يونان سعى در باز گرفتن قبرس كرد، اما ترك‌ها با فرستادن سربازان خود به شمال جزيره يعنى بخش ترك‌نشين آن، دولتى مستقل تشكيل دادند. قبرس ترك تنها از طرف كشور تركيه به‌رسميت شناخته شده است. يونان پس از پيوستن به اتحاديه‌ى اروپا از ادعاى خود در مورد قبرس صرف‌نظر كرد.

فرانسه‌

كشور فرانسه مدت پانزده سال پس از جنگ را در وحشت از وقوع يك انقلاب ديگر گزراند. جنگ در هندوچين و الجزاير شكافى در افكار عمومى فرانسه ايجاد كرده بود كه تا سال ١٩٦٠، فرانسويان هر آن در انتظار وقوع انقلاب و اشغال كشور (از طرف الجزايرى‌هاى فرانسه) بودند. جمهورى چهارم فرانسه قدرت كافى براى مقابله‌ى رييس جمهور با اين گونه وضعيت‌هاى فوق العاده را در اختيار وى قرار نداده بود. پس فرانسوى‌ها با بازگشت به سوى ژنرال دوگل، اختيار ايجاد هرگونه تغييرات در قانون اساسى را به او واگذار كردند. دو گل علاوه بر ايجاد تغييرات (او جمهورى پنجم فرانسه را تشكيل داد كه هنوز هم ادامه دارد)، قدرت زيادى را نيز به خود تخصيص داد. او در دهه‌ى پررونق‌