رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٥١ - كمى صلح؟ پيمان اسلو

بوستون انگلستان به سمت تعدادى از سربازان انگليسى سنگ پرتاب كردند، سربازان در پاسخ به روى آنان آتش گشودند و محكوم به قتل عام شدند. در دهه‌ى ٧٠ ميلادى جوانان ايرلند شمالى به سوى يك اثر هنرى سنگ پرتاب كردند و سربازان انگليسى مجبور شدند با استفاده از باتون‌هاى برقى و گلوله‌هاى پلاستيكى آنان را متفرق كنند كه از نظر عموم به اندازه‌ى شليك گلوله‌هاى واقعى غير قابل بخشش بود. مسئله انجاست كه مقابله‌ى سربازان، حكم حمله به مردم غير مسلح را پيدا مى كند. از طرفى هم وقتى به شما سنگ پرتاب كنند بايد به‌شكلى از خودتان دفاع كنيد. اما چطور؟

اسراييلى‌ها تصميم به تيراندازى در مقابل سنگ‌اندازى گرفتند، اما هر بار كه سربازان اسراييلى شليك مى‌كردند با انفجار ديگرى از پرتاب سنگ چه در غزه و چه در كرانه‌ى باخترى روبه‌رو مى‌شدند. در يكى از شديدترين درگيرى‌ها، سربازان اسراييلى ١٧ فلسطينى را در بيت المقدس كشتند. پرتاب سنگ صاحب نام نيز شد: انتفاضه (" بيرون ريختن") اسراييل با بحران جدى روبه‌رو بود.

زمانى كه اسراييلى‌ها در برابر حملات اعراب از خود دفاع مى‌كردند، غربى‌ها آنان را مردمانى مورد ستم مى‌ديدند، اما اكنون اخبار تلويزيونى مربوط به شليك سربازان اسراييلى به سوى جوانان" غيرمسلح" همان انسان‌هاى ستمديده را به‌شكل مشتى قلدر متجاوز نشان مى‌داد.

كمى صلح؟ پيمان اسلو

اسحاق رابين وزير دفاع اسراييل و مسئول نبرد ارتش با انتفاضه، اولين كسى بود كه متوجه شد اسراييل درگير جنگى شده است كه شانس پيروزى در آن را ندارد. او در سال ١٩٩٢ به مقام نخست‌وزيرى رسيد و همراه با شيمون پرز، وزير امور خارجه اسراييل آمادگى خود را براى گفتگو اعلام كرد. دولت نروژ براى كمك داوطلب شد و با دعوت از اسراييلى‌ها و سازمان آزادى‌بخش فلسطين به‌