رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٢ - نصيحت نگارنده به رزمندگان مسلمان

فساد در روى زمين بكشد، گويا تمام مردم را كشته است- اين است كه مجاهد اولا اجازه جهاد را از حزب و يا از يك ملاى دينى نمى گيرد، بلكه يا از اولى الامر جامع الشرايط و يا از سى چهل نفر از علماى بزرگ كه داراى اجتهاد در مذهب خود هستند، مى‌گيرد نه از هركسى‌كه علم و عدالت و تقوى او معلوم نيست و يا داراى تحصيل علمى كم است. و اذن اين گونه افراد براى مشروعيت جهاد كافى نيست، بلكه خود اين افراد بايد از اولى الامر يا جماعت بزرگى از علماى مجتهد در مذهب، اذن جهاد را بگيرند.

جوانان ساده لوح نبايد دين و دنياى خود را از روى نادانى به نام جهاد تباه سازند، امروز صدها جوان به نام اسلام و قرآن، مسلمانان بى گناه را مى كشند و كشته مى‌شوند، در حالى كه همه اين فتنه ها از استخبارات كشور هاى كفر به وسيله پول و اسلحه و نقشه آن ها، به وجود مى‌آيد؛ مسلمانان غيور از اين مصبيت بايد خون گريه كنند.

جهاد عليه كمونست هاى روسى و دولت دست نشانده آنان واجب مهم شرعى بود، ولى جمعى از مسلمان شيعه و سنى افغانى در احزابى رفتند كه به خاطر آدم كشى و اتلاف اموال مردم و معاصى ديگر به جاى جهاد و تقرب به حق و خدمت به دين، دين خود را تباه كردند.

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا؛ الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً؛ أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ لِقائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً. (الكهف، آيات ١٠٣- ١٠٥).

رسول من (به اينان بگو) ايا به شما خبر بدهم به زيانبار ترين مردم از نظر كارهاى شان؟ (اينان) كسانى هستند كه تلاش شان در زندگانى دنيا نابود شده در حالى كه آنان خود را نيكوكار مى‌دانند؛ آن ها كسانى هستند كه به آيات پروردگار شان و لقاى او كافر شدند؛ به همين جهت، اعمال شان حبط و نابود