رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٦ - هندوستان؛ رأى گيرى و خشونت

رژيم منحوس پل پت، دولت دست نشانده خود را روى كار آوردند. متأسفانه سازمان ملل دولت خمرهاى سرخ را دولت قانونى كامبوج اعلام كرد كه در وضعيت كشور هيچ بهبودى حاصل نشد تا سال ١٩٩١ كه هردو طرف در مورد روى كار آمدن مجدد شاهزاده سيهانوك به عنوان پادشاه و بازگشت ويتنامى ها به خانه به توافق رسيدند. پل پت با حكم غيابى (به اين معنا كه خودش در دادگاه حضور نداشت) محكوم به مرگ شد. او در تبعيد مرد و جانيان خمر سرخ مشمول عفو شدند. جاى تأسف است كه تاريخ هميشه پايان خوشى ندارد.

در سال ١٩٩٢، ويتنام قانون اساسى جديدى وضع كرد كه مشمول آزادى هاى بيشترى مى شد. آمريكاييان تحريم هاى تجارى خود را لغو كردند، روابط ديپلماتيك بهبود يافت و در سال ٢٠٠٠، كلينتون براى ديدار رسمى به آن كشور رفت. احتمالا پس از امضاى قرار داد تجارى در سال ٢٠٠١، هردو كشور بايد از خود پرسيده باشند: اصلا اين جنگ براى چه بود؟ (اين پرسش تنها از آمريكايى ها است كه از خود شان مى پرسيدند).

هندوستان؛ رأى گيرى و خشونت‌

اولين نخست‌وزير هندوستان، جواهر لعل نهرو رهبر حزب كنگره بود كه كشور را به سوى استقلال رهبرى مى‌كرد. نهرو تبديل هندوستان به يك دولت سوسيال دموكرات را مى خواست و براى اين منظور حتى به فكر هم‌پيمانى با اتحاد شوروى نيز افتاده بود. با توجه به مشكلات پيش آمده براى هندوستان، نهرو قطعاً به دوستانى هم احتياج داشت:

١- جنگ با پاكستان بر سر كشمير (٩- ١٩٤٨). با دخالت سازمان ملل، كشمير بين هندوستان (كه بخش بيشتر آن را مى‌گيرد) و پاكستان (كه بخش كوچكى از آن را مى‌گيرد) تقسيم مى‌شود. پاكستان و هندوستان هر دو خواهان‌