رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٣ - دولت هاى عرب پاسخ ضربه را مى دهند

سوريه و شمال و كرانه‌ى باخترى رود اردن، جايى كه به پيروزى نهايى رسيدند و اورشليم را تصرف كردند.

دولت‌هاى عرب مات و حيران ماندند. شكست در يك جبهه به اندازه‌ى كافى دردناك بود، ولى در هر سه جبهه، ديگر فاجعه بود. اتحاديه‌ى عرب نشستى را در خارطوم ترتيب داد تا به تصميم گيرى در مورد شرايط موجود بپردازد. همه چيز قطعى شد:

١- صلحى با اسراييل صورت نخواهد گرفت.

٢- اسراييل به رسميت شناخته نخواهد شد.

٣- مذاكره‌اى با اسراييل در كار نخواهد بود.

تصميم‌گيرى‌هاى قابل تحسين بودند، ولى مشكل آنجا بود كه راهى براى شكست دادن اسراييل نداشتند.

دولت‌هاى عرب پاسخ ضربه را مى‌دهند

پيروزى چشمگير اسراييلى‌ها در جنگ شش روزه به معناى پايان جنگ نبود. مصريان مصمم به باز پس گرفتن صحراى سينا بودند و با دست زدن به حملات و بمباران‌هايى در ابعاد كوچك سعى در تحت فشار قرار دادن اسراييل و شكست آن داشتند. در پاسخ به اين حملات خانم گلدا ماير نخست‌وزير سرسخت اسراييل دستور بمباران سنگين نواحى داخلى مصر را صادر كرد. مسئله اين جا بود كه مصر از طرف اتحاد جماهير شوروى حمايت مى‌شد و آمريكاى ناراضى از اين جريان به هيچ‌وجه قصد نداشت دست اسراييل را باز بگذارد تا هر اقدامى را كه احتمال داشت به شعله‌ور شدن يك جنگ هسته‌ى منجر بشود، انجام دهد. ناصر در سال ١٩٧٠ چشم از جهان فرو بست و در سال ١٩٧٣ انور سادات رهبر جديد مصر كه از نظر او موقعيت اسراييل آنقدرها هم كه به‌نظر مى‌رسيد مستحكم نبود، با سوريه وارد گفتگو شد. او از فرا رسيدن" زمان تلافى‌