رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٤ - سال رعب انگيز صفر در كامبوج

مشكلى پيش نمى آورد، اما هنگامى كه نيكسون رييس جمهورى آمريكا سياست و يتناميزه كردن جنگ را اعلام كرد و ادامه جنگ را به ويتنام جنوبى سپرد، مشكلات ناشى از كمبود امكانات ارتش نمايان شد. در حقيقت نيكسون آن ها را به حال خود رها كرد.

در سال ١٩٦٨، ريچارد نيكسون عضو حزب جمهورى خواه، در انتخابات رياست جمهورى آمريكا پيروز شد و طرح خروج سربازان آمريكايى از ويتنام را پيشنهاد كرد. او مسئوليت ادامه جنگ را به ويتنام جنوبى سپرد و در سال ١٩٧٠، مذكرات صلح با ويتنام شمالى را در پاريس آغاز كرد. در سال ١٩٧٣، آمريكاييان كاملا از منطقه خارج شدند، اما هنوز كار هاى ناتمامى باقى مانده بود كه نيكسون بايد به آن ها مى پرداخت و از كامبوج شروع مى شد.

سال رعب انگيز صفر در كامبوج‌

كامبوج تحت رهبرى شاهزاده سيهانوك اداره مى شد كه خودش صاحب هردو مقام پادشاهى و نخست وزيرى بود. سيهانوك با قيام كمونيستى به رهبرى خمر هاى سرخ رو در رو بود، پس براى جلب حمايت كمونيست ها به ارتش ويتنام شمالى و ويت كنگ ها اجازه داد تا عمليات خود را از داخل خاك كامبوج رهبرى كنند. در پى اين اقدام، نيكسون و هنرى كيسينجر وزير امور خارجه آمريكا نيز در صدد برآمد تا درسى به سيهانوك بدهند. در سال ١٩٦٩ كامبوج هدف بمباران هاى سنگين قرار گرفت و يك سال بعد دولت سيهانوك از طريق كودتايى با حمايت آمريكا جاى خود را به دولت جديد طرفدار آمريكا عوض كرد. دولت جديد بى درنگ به ويتنام شمالى اعلام جنگ داد. نقشه نيكسون براى كامبوج به همين جا ختم شد.

در سال ١٩٧٥، خمر هاى سرخ دولت كامبوج را سرنگون كردند و پنوم پن، پايتخت كشور را گرفتند. پُل پُت فرمانده خمر هاى سرخ" سال صفر" اعلام كرد: