رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣١٧ - تخريب سياره ى زمين

گاز كربن توليدشده‌ى روزانه از طريق فعاليت‌هاى عادى زندگى مثل رانندگى تا محل كار و استفاده از ماشين‌هاى ظرفشويى آگاهى دارند. دولت‌ها با ارسال پيام‌ها و اعلاميه‌ها سعى در تشويق مردم به ايجاد تغييراتى منطقى در روش زندگى خود و در نتجيه توليد مقادير كمتر گازهاى گلخانه‌اى مى‌كنند، ولى تا كنون هيچ اقدامى در جهت محدود كردن مسافرت‌هاى هوايى كه آثار ناشى از انتشار گاز كربن آن در محيط زيست كاملًا شناخته شده است، از طرف غربى‌ها مشاهده نشده.

بخشى از دلايل عدم همكارى جدى مردم در غرب، آگاهى آنان از نقش موثر ديگر كشوهاى تازه توسعه يافته‌ى جهان و به‌ويژه چين و هندوستان در به‌وجود آمدن تغييرات اقليمى است. با تثبيت موقعيت اى دو غول اقتصادى، ملت‌هاى شان نيز طالب چشيدن طعم لذاتى شدند كه غربى‌ها سال‌ها از آن‌ها برخوردار بودنده‌اند، مثل رانندگى با اتومبيل‌هاى پرمصرف، مسافرت‌هاى هوايى و خانه‌هايى لبريز از وسايل الكتريكى كوچك و البته با تصاعد بالاى گاز كربن. منع مردم از لذت ثروت‌هاى تازه به‌دست آمده‌شان هرگز آسان نبوده است و به‌ويژه اينكه مى‌پرسند:" چرا ما؟"

در" اجلاس زمين" ريودوژانيرو در سال ١٩٩٢ و كيوتو در سال ١٩٩٩، دولت‌هاى شركت كننده تعهدنامه‌هايى را با هدف تلاش جهت كاهش مقدار انتشار گاز كربن به امضا رساندند. ايالات متحده آمريكا و به‌دنبال آن چين كه به سرعت جاى آمريكا را به‌عنوان بزرگ‌ترين توليد كننده‌ى گازهاى گلخانه‌ى مى‌گرفت، در اين اجلاس شركت نكردند. نشست سال ٢٠٠٧ جزيره‌ى بالى تقريباً با شكست روبه‌رو شد تا اينكه سرانجام آمريكا نيز با امضاى تعهدنامه‌ى جهت تلاش براى جلوگيرى از توليد گازهاى گلخانه‌ى موافقت كرد. همان‌طور كه اغلب در تاريخ مشاهده مى‌شود، معمولًا سياستمداران به زمان بيشترى نياز