شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨١ - ٦/ ٣ پاسخ تمام نيازهاى مردم، در قرآن

دارد كه جامع تمام طبّ است: «و بخوريد و بياشاميد و زياده‌روى مكنيد».

٣٢٥. فاطمه عليها السلام‌- در توصيف قرآن-: در آن، حجّت‌هاى نورانى خداوند و حرام‌هاى تعيين شده او، و فضايل فراخوانده‌اش، و عام‌هاى فراگير كفايت كننده او، و رخصت‌هاى ارزانى شده‌اش، و قوانين و احكام واجب گشته‌اش، بيان شده‌اند.

٣٢٦ امام رضا عليه السلام: اى عبد العزيز! مردم نمى‌دانند و اشتباه فكر مى‌كنند. خداوند عز و جل پيامبرش را از دنيا نبُرد، تا آن كه دين خود را كامل گردانيد و قرآن را- كه بيان هر چيزى در آن آمده است-، بر او فرو فرستاد؛ حلال و حرام و حدود و احكام و هر آنچه را كه مورد نياز مردم است، به طور كامل، در آن بيان كرد و فرمود: «ما در كتاب، چيزى را فروگذار نكرده‌ايم» ... و هر آنچه را امّت، بدان نياز دارند، براى ايشان بيان فرمود. بنا بر اين، هر كس معتقد باشد كه خداوند عز و جل دينش را كامل نكرده، بى گمان، كتاب خدا را رد كرده است و هر كس كتاب خدا را رد كند، كافر به خدا است.

٣٢٧ امام صادق عليه السلام: خداوند- تبارك و تعالى-، بيان هر چيزى را در قرآن، فرو فرستاد، چندان كه- به خدا سوگند- هيچ چيزى را كه بندگان، بدان نياز دارند، فروگذار نكرد، مگر آن كه خداوند، آن را در قرآن، نازل كرده است، به طورى كه هيچ بنده‌اى نمى‌تواند بگويد: كاش اين چيز، در قرآن، فرو فرستاده شده بود! جز آن كه خدا [حكمى در باره آن‌] فرو فرستاده است.[١]

[١]. علّامه طباطبايى در الميزان مى‌گويد: احاديث، بر اين نكته دلالت دارند كه در قرآن، علم گذشته و حال و آينده تا روز قيامت، وجود دارد. اگر اين احاديث، صحيح باشند، لازمه‌اش آن است كه مراد از« تبيان»[ در آيات قرآن‌]، اعم از چيزى باشد كه از طريق دلالت لفظى به دست مى‌آيد. پس شايد اشاراتى به غير طريق دلالت لفظى داشته باشد كه از اسرار و پنهانى‌هايى كه فهم معمول و متعارف را به آنها راهى نيست، پرده بردارند.