شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٩ - ١٠/ ٣ مژده دادن پيامبران و كتابهاى آسمانى

شايسته كرده‌اند، آمرزش و پاداشى بزرگ، وعده داده است».

«پس آيا داورى جز خدا جويم، با اين كه اوست كه اين كتاب را به تفصيل، به سوى شما نازل كرده است؟ و كسانى كه كتاب [آسمانى‌] بديشان داده‌ايم، مى‌دانند كه آن، از جانب پروردگارت، به حق، فرو فرستاده شده است. پس تو از ترديد كنندگان مباش».

حديث‌

٤٧٤ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پيامبرىِ هيچ پيامبرى در جهانِ سايه‌ها[١] كامل نشد، مگر آن گاه كه ولايت من و ولايت خاندان من بر او عرضه گرديدند و برايش مُتمثّل شدند، و آنها به فرمان‌بُردارى از ايشان و ولايت آنان، اقرار كردند.

٤٧٥ مسند ابن حنبل‌- به نقل از سَلَمة بن سلامة بن وَقْش، كه از مجاهدان بدر بود-: همسايه‌اى يهودى داشتيم كه در محلّه بنى عبد اشهَل، با ما زندگى مى‌كرد. اندكى پيش از مبعوث شدن پيامبر صلى الله عليه و آله، روزى از خانه‌اش بيرون آمد و در كنار انجمن عبد اشهَل ايستاد. در آن روز، من، جوان‌ترينِ آن جمع بودم و بُردى بر تن داشتم و جلوى درِ خانه‌مان، دراز كشيده بودم. او از زنده شدن مُردگان، قيامت، حساب و ميزان، و بهشت و جهنّم، سخن گفت و اينها را خطاب به عدّه‌اى مشرك و بت‌پرست- كه به زنده شدن پس از مرگ، اعتقاد نداشتند-، اظهار داشت.

آنان گفتند: واى بر تو، اى فلانى! فكر مى‌كنى چنين چيزى شدنى است كه مردم بعد از مرگشان، زنده شوند و به سرايى بروند كه در آن، بهشت و دوزخى است و در آن جا، پاداش و سزاى اعمالشان را مى‌بينند؟

او گفت: آرى. سوگند به آن كه به او سوگند خورده مى‌شود، دوست دارد كه به جاى آن آتش [جهنّم‌]، به اندازه بزرگ‌ترين تنور دنيا در همين عالم، برافروخته شود و او را در آن تنور بيفكنند و آتش، تمام وجودش را فرا بگيرد؛ امّا در عوض، فرداى قيامت، از آن آتش، رهايى يابد.

مشركان گفتند: واى بر تو! نشانه آن چيست؟

مرد يهودى گفت: پيامبرى كه از جانب اين بلاد، بر انگيخته مى‌شود. آن گاه، با دستش به طرف مكّه و يمن اشاره كرد.

[١]. يعنى در جهان ارواح، يا عالم مِثال، يا عالم ذَر( بحار الأنوار: ج ٥٧ ص ١٩٦ ح ١٤٢).