شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٦ - ٢ جامعيت هدايتى

«وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ.[١]

و ما از قرآن آنچه براى مؤمنان شفا و رحمت است نازل مى‌كنيم».

«شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ.[٢]

ماه رمضان ماهى كه قرآن در آن فرو فرستاده شد، در حالى كه براى عموم مردم رهنمود است».

شيخ طوسى‌[٣] و طبرسى‌ «تِبْياناً لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ» را بيان مشكلاتى دانسته‌اند كه مربوط به امور دين است.[٤] زمخشرى نيز آيه را در ارتباط با امور دينى وبيان امور مربوط به سعادت افراد دانسته است.[٥] علامه طباطبائى نيز با توجه به نقش هدايتى قرآن، مراد از «كل شى‌ء» را همه چيزهايى دانسته كه بازگشت آنها به هدايت است، از معارف مرتبط به مبدأ و معاد گرفته تا اخلاق فاضله، احكام و اديان الهى و قصص و مواعظى كه مردم در هدايت وراه يافتنشان به آن محتاج‌اند.[٦]

رواياتى نيز وجود دارند كه قرآن را در بيان احكام و قوانين مورد نياز مردم براى زندگى سعادتمندانه، جامع دانسته‌اند. در نقلى از امام على عليه السلام آمده است كه: «خدا حكمى از دين خود را بر شما پنهان نگذاشت و هيچ مطلبى را كه مورد رضايت و خشنودى‌اش باشد وا نگذاشت، جز اين كه نشانى آشكار و آيه‌اى محكم كه از آن جلوگيرى يا به سوى آن دعوت كند، برايش قرار داد».[٧] ايشان در ادامه، مستند كلام خود را «ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْ‌ءٍ»[٨] و «تِبْياناً لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ»[٩] قرار داده است.

[١]. اسرا: آيه ٨٢.

[٢]. بقره: آيه ١٨٥.

[٣]. التبيان فى تفسير القرآن: ج ٦ ص ٤١٨.

[٤]. مجمع البيان: ج ٦ ص ٤١٦.

[٥]. الكشاف: ج ٢ ص ٦٢٨.

[٦]. الميزان فى تفسير القرآن: ج ١٢ ص ٣٢٥.

[٧]. نهج البلاغة: خطبه ١٨٣.

[٨]. انعام: آيه ٣٨.

[٩]. نهج البلاغة: خطبه ١٨.