شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٣ - ١٠/ ٣ مژده دادن پيامبران و كتابهاى آسمانى

گفتند: عبد اللَّه بن صوريا [، عالِم‌ترينِ ما] است. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با او خلوت كرد و وى را به دينش و به نعمت‌هايى كه خدا به ايشان (بنى اسرائيل) داد، و گزْانَگبين و بِلدِرچينى كه به ايشان خورانْد، و ابرى كه بر سرشان سايه‌افكن ساخت، سوگند داد و فرمود: «آيا مى‌دانى كه من، فرستاده خدا هستم؟».

گفت: آرى، البتّه! و آنچه را من مى‌دانم، ديگران [از يهود] هم مى‌دانند. وصف و ويژگى‌هاى تو، در تورات، بيان شده است؛ ليكن بر تو حسادت مى‌كنند.

فرمود: «چه چيز، مانع تو مى‌شود [كه به من، ايمان آورى‌]؟».

گفت: دوست ندارم با قومم مخالفت كنم. خدا كند كه آنها از تو پيروى كنند و اسلام بياورند تا من هم مسلمان شوم.

٤٧٨ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اوصاف من [در تورات‌]،[١] چنين است: ستوده‌تر، توكّل كننده. نه درشت‌خوى است و نه سنگ‌دل. نيكى را با نيكى، پاسخ مى‌دهد و بدى را تلافى نمى‌كند.

زادگاهش مكّه است و هجرتگاهش طَيْبه.[٢] امّت او، ستايشگران [خدا] هستند. ازار به كمر مى‌بندند، دست و پاهاى خود را مى‌شويند (وضو مى‌گيرند)، انجيل‌هاى (كتاب آسمانى) آنها، در سينه‌هايشان است. براى نماز، همچنان صف مى‌بندند كه براى پيكار.

وسيله تقرّبشان به من، خون‌هايشان است و راهبان شب و شيرانِ روزند.

٤٧٩ صحيح البخارى‌- به نقل از عطاء بن يَسار-: به عبد اللَّه بن عمرو بن عاص بر خوردم. به او گفتم: مرا از اوصاف پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در تورات، خبر ده.

گفت: آرى. به خدا، پاره‌اى از اوصاف او در تورات، همان است كه در قرآن، آمده است: «اى پيامبر! ما تو را گواه و مژده‌رسان و هشدار دهنده فرستاديم» و پناهى براى مردمان امّى. تو بنده من و فرستاده من هستى. تو را توكّل كننده ناميدم. نه درشت‌خوست، نه سنگ‌دل، و نه اهل به راه انداختن هياهو در كوچه و بازار. بدى را با بدى، پاسخ نمى‌دهد؛

[١]. اين توضيح، از ساير احاديثى كه مشتمل بر اين عبارات بود، استفاده شد.

[٢]. طَيْبه، نام ديگر مدينه است.