شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٧ - ١٠/ ٣ مژده دادن پيامبران و كتابهاى آسمانى

آنهاست»-: يعنى قرآن، گواه بر تورات و انجيل و تصديق كننده آن دو است‌ «و مُهَيمَن بر آنهاست»، يعنى نسبت به كتاب‌هاى پيش از خود، امانت‌دار و مراقب است.

١٠/ ٣ مژده دادن پيامبران و كتاب‌هاى آسمانى‌

قرآن‌

«همانان كه از اين فرستاده، پيامبر درس‌ناخوانده- كه [نام‌] او را نزد خود، در تورات و انجيل، نوشته مى‌يابند-، پيروى مى‌كنند. [پيامبرى است كه‌] آنان را به كار پسنديده، فرمان مى‌دهد و از كار ناپسند، باز مى‌دارد و براى آنان، چيزهاى پاكيزه را حلال مى‌كند و چيزهاى ناپاك را برايشان حرام مى‌گردانَد و از [دوش‌] آنان، قيد و بندهايى را كه بر ايشان بوده است، بر مى‌دارد. پس كسانى كه به او ايمان آوردند و بزرگش داشتند و يارى‌اش دادند و از نورى كه با او نازل شده است، پيروى كردند، آنان همان رستگاران اند».

«و [ياد كن‌] هنگامى را كه عيسى پسر مريم گفت: «اى فرزندان اسرائيل! من، فرستاده خدا به سوى شما هستم. تورات را- كه پيش از من بوده- تصديق مى‌كنم و به فرستاده‌اى كه پس از من مى‌آيد و نامش احمد است، بشارتگرم». پس وقتى براى آنان دلايل روشن آورد، گفتند:

اين، جادويى آشكار است».

«و [ياد كن‌] هنگامى را كه خداوند، از پيامبران پيمان گرفت كه هر گاه به شما كتاب و حكمتى دادم [و] سپس براى شما فرستاده‌اى آمد كه آنچه را با شماست، تصديق كرد، البتّه به او ايمان آوريد و حتماً يارى‌اش كنيد».

«روح الأمين، آن را بر قلبت نازل كرد، تا از هشدار دهندگان باشى، به زبان عربىِ روشن، و [وصفِ‌] آن، در كتاب‌هاى پيشينيان آمده است».

«محمّد، فرستاده خداست، و كسانى كه با اويند، بر كافران، سختگير [و] با يكديگر، مهربان اند. آنان را در ركوع و سجود مى‌بينى. فضل و خشنودى خدا را خواستارند. علامتِ [مشخّصه‌] آنان، بر اثر سجود، در چهره‌هايشان [، نمايان‌] است. اين، صفت ايشان در تورات است، و مَثَل آنها در انجيل، چون كِشته‌اى است كه جوانه خود را بر آورَد و آن را مايه دهد تا سِتَبر شود و بر ساقه‌هاى خود بِايستد و دهقانان را به شگفت آورد، تا از [انبوهى‌] آنان، [خدا] كافران را به خشم در اندازد. خدا، به كسانى از آنان كه ايمان آورده و كارهاى‌