شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧١ - هفت آيه ١٥ سوره نساء

دگرگون و كار بر او دشوار مى‌شد. وقتى وحى به پايان رسيد، فرمود: از من بگيريد.

گفتيم: چشم، اى پيامبر خدا!

فرمود: «خداوند براى زنان زناكار راهى قرار داد. [حكم اين است كه‌] مرد و زن بى همسر، با يكصد تازيانه و يك سال تبعيد، و زناكار همسردار، با يكصد تازيانه و سنگسار، كيفر مى‌شوند».

٤١٥ امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداوند متعال: «از زنان شما، كسانى كه زنا مى‌دهند ... يا خدا راهى برايشان قرار دهد»-: [اين آيه‌] نسخ شده و منظور از «راهى»، حدود است.

٤١٦ تفسير كنز الدقائق‌- به نقل از ابو بصير-: از امام صادق عليه السلام در باره اين آيه: «از زنان شما، كسانى كه زنا مى‌دهند ... يا خداوند راهى برايشان قرار دهد» پرسيدم.

فرمود: «اين آيه نسخ شده است».

گفتم: چگونه بوده؟

فرمود: «هر گاه زن به زنا تن مى‌داد و چهار گواه عليه او گواهى مى‌دادند، او در خانه‌اى حبس مى‌شد و با او سخنى گفته نمى‌شد و با او حرفى زده نمى‌شد و با او همنشينى نمى‌شد و در همان جا غذا و آبش مى‌دادند تا مى‌مرد».

گفتم: پس اين سخن خداوند: «يا خداوند براى آنان راهى قرار دهد» چه؟

فرمود: «قرار دادن راه: تازيانه و سنگسار است».

٤١٧ امام على عليه السلام‌- در بيان ناسخ و منسوخ-: خداوند- تبارك و تعالى-، پيامبرش صلى الله عليه و آله را با دلسوزى و رحمت فرستاد، و از دلسوزى و رحمتش اين بود كه مردمش را در همان آغاز نبوّتش از عاداتشان باز نداشت تا اين كه اسلام در دلشان ريشه كرد و شريعت در سينه‌هاشان جا گرفت. از جمله عادت و آيينشان در دوران جاهليت، اين بود كه هر گاه زن زنا مى‌داد، در خانه‌اى حبس مى‌شد و كژيش را درست مى‌كردند تا