قامــوس المعـــارف - مدرس تبريزى، محمدعلى - الصفحة ٤٧٦
حلوايى كه به جهت مجاهدين درست نمايند.
پيش يان : شيشه اى كه بول بيمار را در آن كرده و پيش طبيب برند.
پيشا : پيش، اِفراداً و تركيباً.
پيشاب; پيشار; پيشاره; پيشارى : رجوع به تركيبات «پيش» نمايند.
پيشان : ابتدا و پيشِ پيش كه از همه اسبق باشد.
پيشانى : شوخى و سخت رويى و مقابل و برابر و عزّت و دولت و قوّت و صلابت و به معنى معروف.
پيشانى دار : دولتمند و كسى كه كارى را به شكفتگى از پيش برد.
پيشاوَر : شهرى است در قرب حدود افغانستان، در منتهاى شمال شرقى پنجاب به مسافت ٢٢٠ كيلومتر از جنوب شرقى كابل و داراى ٨٠ هزار نفوس و از بناهاى اكبرشاه هندى [پادشاه تيمورى هند] بوده و مركز ولايتى است كه آن هم بدين اسم، موسوم و مدّتى در تحت حمايه افغان بود، پس مجوسان ضبطش نموده و اخيراً در تصرّف انگليس است.
پيشبُد; پيشبود; پيشداد; پيشداديان; پيشدار : هر پنج مكرّر است و به تركيبات «پيش» رجوع نمايند.
پيشَك : مصغّر پيش.
پيشك دندان : چهار دندان پيشين است.
پيشكار; پيشكاره : رجوع به تركيبات «پيش» نمايند.
پيشَكى : پولى كه پيش از كار به مزدور دهند و از بابتِ قيمتِ چيزى و يا كرايه آن پيش از قبضِ عوضِ آن بدهند.
پيشگاه; پيشگر; پيشگو; پيشگه : رجوع به تركيبات «پيش» نمايند.
پيشن; پيشند : (چو بى سر و ديدند) ليف خرما كه از آن رسن بتابند.
پيشوا; پيشواز : رجوع به تركيبات «پيش» نمايند.
پيشه : توتك[ر.م] و شغل و عمل و حرفت و صنعت و عادت و طبيعت و رسنى كه از ليف خرما بتابند.
پيشه آتش : كارهاى شيطانى.
پيشه كار; پيشه گر; پيشهور : استاد و اهل صنعت.
پيشيار; پيشياره : رجوع به تركيبات «پيش» نمايند.
پيشين : اوّل و نخستين و مقدّم و مقدّمه و نقداً و معجّلاً و وقت ظهر را نيز گويند.
پيغا : (چو شيدا) طوطك[ر.م] و طوطى.
پيغار; پيغاره; پيغاريدن; پيغال; پيغاله : بر وزن و معنى بيغار و بيغاره و بيغاريدن و بيغال و بيغاله.
پيغام : خبر و سفارش.
پيغامبر; پيغامر : علاوه بر معنى تركيبى معروف كه رسول و ايلچى است سفير وحى الهى است.
پيغان : بر وزن و معنى بيغان.
پيغلوش : بر وزن و معنى پيل غوش است.
پَيغُله; پيغن : بر وزن و معنى بيغله و بيغن.
پيغو : بيغو[ر.م و بيكور.م].
پيغور; پيغوله; پيغون : بر وزن و معنى بيغور و بيغوله و بيغون.
پيفه : (چو جيفه) چوب پوسيده كه آتش گيره كنند.
پيك : (چو صيد) ساعى و دونده و پوسته[پُست] و قاصد و نامه و ستاره سيّاره كوچكى كه در اطراف سيّاره اصلى سير مى كند و رجوع به «بدّوح» هم نمايند.
پيك خانه : پوسته خانه[پُست].
پيكِ رايگان : ماه و باد صبا و سوداگر و رهگذر.
پيكِ فلك : ماه است.
پيكار : نقش و نگار و جنگ و كارزار .
پيكارپُرس : مردمِ جنگجوى است.
پيكارگر : نقّاش و صورتگر و مرد جنگجوى است.
پيكان : لوله و تيغه شمشير و تفنگ و مانند آنها و ناوك تير و نيزه و به معنى معروف و جمع پيك است و قصبه اى است از ناحيه جرقويه از نواحى اسپهان كه مردمانش بى ادب و شيعه مذهب و گيوه خوب در آنجا سازند.
پيكان مقراضه : پيكانِ دوشاخه.
پيكانى : منجنيق و نوعى از انگور و قسمى از لعل و فيروزه و جنسى است از نوشادر[ر.م] كه به شكل پيكان مى باشند.
پيكر : (ر) قالب و بدن و جثّه و صورت و وجه و لون و رنگ.