پاىِ بز افكندن : بى طاقتى و سحر و جادو كردن; گويند كه قصّابان افسونى خوانده و بر پاى بز دميده و يا چيزى نوشته و ببسته و آن بز را به صحرا سر دهند، تمامى گلّه پيش آن بز آيند و قصّابان هر كدام را كه خواهند، بگيرند.

پاىْ بزمين نرسيدن : خوشحالى بى اندازه.

پاىْ بست; پاىْ بسته : بيكار و مقيّد و گرفتار و بناى ديوار و اسير و آواره و منتظر و ايستاده.

پاىْ بلند كردن : دويدن.

پاىْ بند : بندى كه بر پاى بهايم و مجرمان گذارند.

پاىْ بوك : پاپوش[ر.م].

پاىْ پس آوردن : ترك كردن و صرف نظر نمودن و به جهت عجز از طلب بازماندن و در جنگ منهزم شدن.

پاىْ پوزان : آواز مهيب.

پاىْ پوش : پاپوش[ر.م].

پاىْ پيچيدن : رفتن و گريختن و سر تافتن و جان كندن.

پاى پيل : نوعى از پياله شراب خورى و حربه اى كه اكثر زنگيان دارند.

پاىْ تابه گشادن : از سفر بازماندن و اقامت كردن و از سفر آمدن.

پاىْ جامه : شلوار و تنبان.

پاىِ حوض : جاى رسوايى و بدنامى.

پاىْ خاست; پاىْ خاسته : پاى خسته[ر.م] است.

پاىْ خاكى كردن : سفر كردن و طلبكارى و قدم رنجه نمودن.

پاىْ خَست; پاىْ خَسته : هر چيزى كه در زير پا ماليده و كوفته باشد، زمين يا غيره.

پاىْ خوان : ترجمه و ترجمان[مترجم و ديلماجبه تركى، مترجم].

پاىْ خَوست; پاىْ خَوسته : پاى خسته[ر.م].

پاىْ خوشه : زمينى پر از لاى و گل كه به سبب تردّد، سختيده و محكم گردد.

پايدار : پادار[ر.م].

پايداره : پادار[ر.م] و پايمرد[ر.م].

پاىْ داشتن : قائم و ثابت و محكم و مضبوط نمودن.

پاىْ دام : پادام[ر.م].

پاىْ در ركاب : سواره و سوارى سفر و مستعدّ شدن اسباب سفر و حالت احتضار و خروج روح از بدن و هر چيزى كه نزديك به ضايع شدن بوده باشد، خصوصاً شراب مايل به ترشى.

پاىْ دست : پادست[ر.م].

پاىْ رنج : پارنج[ر.م].

پاىْ زار : پاپوش[ر.م].

پاى زاغان --->آطريلال.

پاىْ سبك : مطلق تندرو، خصوصاً اسب.

پاىِ ستور : نام سازى كه كمينه ترين سازهاست.

پاىِ سخن : قوّت و استحكام آن.

پاىْ سوار : پياده جلد و چابك.

پاى شيب : عقبه رمى جمرات و نردبان.

پاى فرو كشيدن : بازماندن و توقّف نمودن.

پاىْ فزار; پاىْ فشار : پاى افزار[ر.م].

پاى فشردن : ثبات قدم و ايستادگى.

پاىْ كار : پاكار[ر.م].

پاىِ كلاغ : دوايى است كه به رومى «زرقورى» گويند.

پاى كوفتن : رقّاصى و سماع كردن و رفتن و نزديك به مردن شدن.

پاى گاه : آستانه و طويله و پاياب و مقام و درجه و قدر و مرتبه و اصل و نسب و بناى هر چيز.

پاىْ گذار : مُعين و مددكار.

پاى گشادن : گريختن و طلاق دادن و آمدن بعد از نيامدن.