النگ : (چو پلنگ) سپر و سنگر معروف و جمعى كه از خارج قلعه اى مأمور به تسخير آن بوده و از داخلش موكّل بر حراست آن باشند و(چو تفنگ) به تركى، سبزه زار است.

النگه : (چو پرنده) شعله آتش.

النى : (چو يخنى) چوب بازوى دروازه.

اَلَو : اَلاو[ر.م].

الوا : (چو خرما) ستاره و(چو حلوا) ازواى[ر.م]و نام نيزه دار رستم.

اَلواح : به عربى، جمع لوح.

الواحِ عشرهرتورات.

الواد : (چو الوان)رجوع به «لود» نمايند.

اَلواط : در ميان بعضى بى خبران تحريفِ الواد است.

الوج : (چو كبود) نوعى از مُخَلّصه[ر.م].

اَلود رلود.(عر)

الوس : (چو نفوس) جماعت و طايفه و قبيله و آغول.

اَلوكه : پيغام و رسالت.

الوند : (چو فرزند) درياى محيط و موجه و گرداب و دجله بغداد و آزمايش و تجربه و مكر و حيله و زبده و خلاصه و آرزو و حسرت و شأن و شوكت و زيبايى و زينت و مقام و منزلت و نام پدر لهراسب]چهارمين پادشاه كيانى [و چشمه اى است در سيستان كه به نوشته برهان[ر.ض]، نى بسيار داشته و آنچه در آب است، سنگ شده و آنچه در خارج آب است، نى است و شاخ و برگ دارد و هم كوهى است مشهور در همدان كه ان شاءالله تعالى در ضمن ترجمه آن، نگارش خواهد يافت.

الويا : (ل) رجوع به «لوبيا» نمايند.

اللّه : نام نامى عربى حضرت احديّت كه داراى تمامى صفات كماليّه بوده و مبرّا از همه گونه نقايص مى باشد.

اللّه آباد : نام يكى از بلاد هندوستان كه مدّت ها است كه در دست فرنگان]اروپايى ها[ و اكثر مردمانش هندوان و مابقى مسلمان هستند.

اله : (چو لَلَه) مُقل ازرق[ر.م]و (چو سبُك) مرغ عقاب و يا آشيانه آن.

اَلَه چق; اَلَه چوب; اله چوق; اَلَه چيق : الاچوب[ر.م]است.

الهام : (ر.ف) كه به پارسى «فرتاب» و«فرتات» ]گويند[.(عر)

اِلهيّون --->فلسفه.(عر)

اَلياژ : به اصطلاح شيميايى، تركيب دو فلز با يكديگر را «الياژ» نامند، مثلاً مفرغ عبارت از الياژ مس و قلعى بوده و برنج و مِسبار]مسوار [الياژ روى و مس مى باشند و هرگاه يكى از آن دو فلز زيبق]جيوه [باشد، آن الياژ را «مُلغَمه» نامند، چنانچه در «جيوه» اشاره خواهد شد، مثلاً ملغمه نقره عبارت از الياژ نقره و زيبق است و به جهت زيادت خبرت به ذكر چندى از الياژهاى معموله طلا و نقره مى پردازيم. امّا طلا را با فلزّى ديگر غير از مس تركيب نباشد و مس باعث سختى كامل طلا گردد و عيار الياژهاى آن موافق لوحه ذيل است: