قامــوس المعـــارف - مدرس تبريزى، محمدعلى - الصفحة ١٨٩

آكين : فربه و مالامال و آگنده[ر.م].

آگ رآك.

آگاه : مطّلع و خبردار و خبير و هشيار و بيدار.

آگدن : (چو آمدن) آگندن[ر.م].

آگَده : آگنده.

آگَر : وج[ر.م] و چوب عود و سرين و كفل.

آگَره رآغره.

آگستن : (چو پابستن) بستن و آلودن و تر كردن و محكم ساختن و دراز نمودن و آويختن و آميختن و در چيزى چنگ زدن.

آگِستوس; آگِسطوس ر آغسطوس.

آگسه : (چو آمده) آگسته.

آگش : (چو ناخن) مخفّف آگوش[ر.م].

آگَشتن : بر وزن و معنى آگستن.

آگَشه : بر وزن و معنى آگسه.

آگفت : (چو نارنج و پابند) رنج و محنت و آزار و آفت.

آگن : (چو دامن) امر و فاعل از آگندن[ر.م]و (چو فاسق) هر چيز آگندنى، مثل آنچه از پشم و پنبه و غيره در لحاف و جامه و بالش و غيره مى گذارند.

آگنج : (چو پابند) پُر و مملوّ و رجوع به «آكنج» نمايند.

آگَند : آگن[ر.م]و آگندن[ر.م] و ماضى و اسم مفعول از آن.

آگندن : (چو پابستن) پر بودن و مملوّ نمودن و انباشتن و آباد كردن و بزرگ و فربه شدن و پنبه برزده را به جهت رشتن گلوله كردن.

آگَنده : رُتَيلا و آخور و طويله و اسم مفعول و ماضى بعيد از آگندن.

آگنده گوش : آلوده دامن و كر و ناشنوا و نصيحت ناپذير و چيزى كه در گوش كنند.

آگَنِش : آگنه[ر.م]و آگندن[ر.م] و اسم مصدر آن.

آگَنَه : محلوجى كه در ميان آستر و ابره]رويه لباس [جامه گذارند و چيزى كه در بالش و نهالى]تشك[ و مانند آنها پر كنند.

آگَنيدن : آگندن[ر.م].

آگو : (چو بازو) جغد و بوم.

آگور : آجر.

آگوز : آغوز[ر.م].

آگوست رآغستوس.

آگوش : آغوش.

آگوشتن; آگوشيدن : آغوشيدن.

آگون : آغون[ر.م]و واژون و نگون.

آگونمى : تدبير و اقتصاد و حسن اداره.(سه)

آگونمى پلتيك : يا علم ثروت و تدبر امور مملكت; در نمايشگاه هاى عمومى، دول اجنبيّه غور و دقّت نمودند كه به چه راه ممكن است ملّتى غنى شود و همين علم موسوم است به «آگونمى پلتيك» يا علم ثروت. بدواً گمان مى رفت كه ملّت غنى عبارت از ملّتى است كه داراى طلا و نقره باشد. پس از آن ملتفت شده اند كه ثروت حقيقى عبارت از تحصيل مواشى]چارپايان[ و زراعت و تأسيس ماشين و فابريك]كارخانه[ و ساختن پارچه و چرم هاى صنعتى مى باشد، زيراكه همه اينها وسيله آسايش عموم و انگيزه فراهم آوردن طلا و نقره مى باشد. پس مى توان گفت كه ملّت غنى و باثروت، ملّتى باشد كه به آزادى صنايع و زراعت و تجارت موفّق بوده و استعداد فطرى بشرى كه از طرف حضرت احديّت در مادّه او به وديعت گذاشته شده: از پس پرده برون كرده و اسباب و آلات مفيده ساخته و تجّار هم به حمل و نقل مال التجاره، مأذون و مجاز باشند كه بدون مزاحمت و مخالفت از همه گونه مال التّجاره به ممالك بيگانه خارج كرده و از خارجه هم به داخله خود وارد نموده و اسباب آسايش آحاد را فراهم آورده و به ثروت پايدار موفّق گردند. اين است كه آيين متين اسلامى هم به جهت توسعه دايره تجارت، قدغن اكيد در باب گمركات فرموده و در باب تجارت و زراعت و غَرس]درخت نشانيدن [اشجار و اجراى انهار، توكيدات اكيده گوشزد عالميان فرموده است.

آگونمى دو مستيق : علم تدبير منزل و اداره خانه.(سه)

آگه : (چو مادر) آگاه.

آگَهِش : اِخبار و اعلام و اعلان.

آگيش : آگيشتن[ر.م] و امر و فاعل از آن.