پيراييدن : ساختن و پرداختن و زينت دادن و دباغت نمودن و مستعدّ و مهيّا كردن و مرتّب و منظّم و منقّح و مصحّح نمودن و چيزى را از عيب خالى كردن و كم گردانيدن چيزى، به جهت زيبايى و خوش آيندگى، همچو: بريدن موى زائد از بدن و شاخ زائد از درخت و علف هاى زيادى از باغ و زراعت.

پيرزه; پيرزى : (چو تَبَرزه و پلنگى) خورخورده ]خرتوپرت [خانه و غيره و آنچه در دستمال بسته و به جايى برند.

پيرنداخ : (چو ديگر بار) تيماج[ر.م و سختيانر.م].

پَيرَو : تابع و مقلّد و هم يكى از اقوام قديمه امريكاى جنوبى كه مردمانِ تندرست و جنگ آور و ساكن كوهستان مى باشند.

پيروج : پيل مرغ[ر.م].

پيروز : معروف[است] و به معرّب خود، فيروز اشتهار دارد.

پيروزه : فيروزه، اِفراداً و تركيباً.

پيروزى : ظفر و نصرت و غالب بودن.

پيروس : به يونانى، آتش است.

پيرومى : به اساطير مصرى هاى قديم، بزرگ ترين معبودها بوده و به غيرمرئى بودنش معتقد بودندى.

پيروى : يكى از شعراى عثمانى و دو نفر ديگر ايرانى بدين اسم متخلّص بودند.

پيره : پير و خانقاه نشين و وليعهد و جانشين و خليفه مشايخ و ارباب طريقت.

پيره پيوسته : وصىّ اوّل و خليفه بلافصل.

پيرهن; پيرهند : (چو بى غرض و ريشخند) پيراهن است.

پيرين : آب گنديده و به يونانى، آتش است.

پيزر : فروشنده و رجوع به «بردى» نمايند.

پيژن : بيژن.

پيس : خرماى ابوجهل و رنگ سفيد و مردم خسيس و علّت بَرَص و جذام و چل چل شدن.

پيست : (چو كيست) آدمى كه جذام و برص داشته باشد.

پيسودن : گراييدن و ميل نمودن و به طرفى اراده كردن.

پيسه : ابلق[ر.م].

پيش : عاقل و دانا و ماضى و مستقبل و مقدّمه مطلب و خرماى ابوجهل و شاخ و برگ درخت خرما و حركت معروف كه به عربى «ضمّه» گويند و به معنى مشهور كه ضدّ پس است.

پيش آب : شاش.

پيش آره; پيش آرى : خدمت و محضر و پيش يار]ر.م [است.

پيش آهنگ : شعر اوّل قصيده و پيشرو لشگر و قافله و هر چاروايى كه پيشرو نوع خود باشد.

پيش انداز; پيش اندازه : كندوره [ر.م].

پيش بار; پيش باره : پيش خورد[ر.م] است.

پيش باز : پيشواز.

پيش بُد; پيش بود : هر دو حضور و محضر و خدمت.

پيش بين : مردم عاقبت انديش.

پيش پاره : حلواى تَرَك معروف.

پيش خانه : بنه و آستانه و رواق.

پيش خورد : پيشَكى و سَلَم ]پيش دادن بها [فروخته شده و طعامى كه طرف صبح در اوّل روز مى خورند و