پلنگ : (ر) (چو سرشگ) از پيشِ آستانه تا نهايت ضخامت ديوار كه ميانِ در باشد و (چو نهنگ) چهارپايى و شترگاو]ر.م [و هر چيز خال خال و جانورى است معروف، كه دشمن شير است.

پلنگ گوزن افكن : شجاع و بهادر.

پلنگ مِشگ : بيدمشگ و سنبل و قرنفل صحرايى و بالنگوى خودروى صحرايى كه در كنار آب روان بسيار مى باشد و هم دارويى است كه گل آن شبيه گل هاى پشتِ پلنگ و به رنگ آن بوده و به بوى مشگ مى باشد و به معرّبِ خود، فرنجمشك اشتهار دارد.

پلنگر : (چو سمندر و ستمگر) نام پادشاه زاده زنگيان، كه در ميدان به دستِ سكندر كشته شد.

پَلَنگمِشگ : رجوع به تركيبات «پلنگ» شود.

پلنگير : آلتى است كه نجّاران تخته ها را بدان صاف كرده و جلا دهند.

پلواس : (چو الماس) مكر و حيله و چاپلوسى.

پَلواك : چكش و ستون و بالاگر[ر.م] و پشكل و غرفه و روزنه و مخارجه[ر.م] و تالار و بالاخانه .

پلوان : (چو گلدان) پشتواره[ر.م] و بلندى اطراف زمين زراعت كه مزارعان بر بالاى آن تردّد نمايند تا زراعت پايمال نگردد و معنى تركيبى آن، پل مانند است.

پلوت : (چو عمود) عمامه كوتاه و كوچك.

پلوز : سفره و دستارِ خوان.

پلوس :(چو فلوس و محبس) پلواس[ر.م].

پلوك : (چو اندك و عمود) پلواك[ر.م].

پلومب : به فرانسه، سرب است.

پلومبوم : به لاتينى، سرب است.

پلون : (چو گُلخَن) پلوان[ر.م] است.

پَلوَنده : بر وزن و معنى پرونده.

پله : (چو غلّه و چلّه) كفه ترازو و هر درجه و مرتبه نردبان و خانه ها و (چو صله) پيله و درخت بيدمشگ و ابريشم و آنچه كرم ابريشم بر خود تنيده باشد و چوب كوچك چاليك]الك دولك [كه «پَلَه چوب» نيز گويند و خود چاليك را هم گويند و (چو لله) پلّه و مازالاق]ر.م [و نوع وجنس و سرمايه قليل و موى اطراف سر و شيرِ حيوانِ نوزاييده و نام درختى است خودرو در جنگل هاى هندوستان كه برگش شبيه به پنجه آدمى و گلش مانند ناخن شير و بيخ آن گل سياه و برگ آن نارنجى مى باشد.

پَلَه چوب---> پله.

پليته : (چو سليقه) فتيله.

پَليد : مردار و نجس و كثيف و ماضى پليدن[ر.م].

پَليدن : پالودن[ر.م].

پليس ---> پوليس.

پليش : (چو مدير) زبانى است مخصوص، كه «لهستانى» نيز گويند.