معروف كه شخصى خم شده و كف دست ها را بر زانو مى گذارد تا ديگرى از پشت او بجهد و مرضى است در بهايم كه بر دست و پاى آنها دانه آمده و پخته شده و به سبب آن از رفتار باز ماند.

پُشتماز; پُشتمازه; پُشتمال; پُشتمان; پُشتمانه; پُشتمَز; پُشتمَزه : مركّب، و در ترجمه آنها به تركيبات «پشت» رجوع نمايند.

پشتنگ : (چو گل قند) تنگِ دويّم زينِ اسب.

پشتو : (چو بدخو) بستو[ر.م] و (چو برزو) نام زبان افغانى و (چو دلجو) به فرانسه، قمه و غدّاره.

پُشتوار; پُشتواره; پُشتوان : رجوع به تركيبات «پشت» نمايند.

پشته : (چو خفته) شله[ر.م] و تپه و بلندى.

پشتى : ممدّ و معاون و استظهار و جامه پشتك[ر.م].

پشتيبان ; پشتيوان : پشت و پناه و ممدّ و معاون و چوبى كه پسِ در يا ديوار به جهت استحكام نصب كنند.

پَشخانيدن : بر وزن و معنى بشخانيدن.

پَشخاييدن : بر وزن و معنى بشخاييدن.

پِشخودن : بر وزن و معنى بشخودن.

پُشخور : بر وزن و معنى بشخور.

پَشخيدن : بر وزن و معنى بشخيدن.

پشك : (چو شكم) پيشك[ر.م] و (چو فلك) شبنم و (چو زشت) قرعه و پشكل و(چو سخن) به لغت ماوراءالنهر [ناحيه اى در آسياى مركزى]، گربه و (چو تند) پشكل و خمره و مرطبان]ر.م [و خمچه و (چو اشك) لاتار]ر.م [و جغد و جُعَل[ر.م] و عشق بازى و محبّت و درآويختن و برابر و برابرى كردن و علّتى است در اسبان.

پشكال : (چو دسمال) درخت نارون و فصل باران هندوستان.

پشكر; پشكره; پشكل; پشكله : (چو فلفل و فرفره) كجك]ر.م [كليدان[ر.م] و سرگين شتر و آهو و بز و گوسفندان و امثال آنها.

پِشكَليدن : بر وزن و معنى بشكليدن.

پشكم : بر وزن و معنى بشكم.

پَشگال : پشكال[ر.م] است.

پشگول : (چو پرزور) مردمِ حريص و قوى و باركش.

پَشَل : بر وزن و معنى نشل.

پشلنگ : (چو گل قند) پشت لُنگ[ر.م] و پدر افراسياب]پادشاه توران [و پسر او و بنگن[ر.م] و افزارى است آهنين و دراز و سرتيز، مانند كلنگ كه بنّايان ديوار را بدان سوراخ كنند و هم نام قلعه اى است كه بر سر كوهى واقع شده باشد.

پَشليدن : بر وزن و معنى بشليدن.

پشم : (ر.ف) كه موى گوسفند و امثال آن است.

پشم آگند : پالان و به معنى علاوه و هر چيزى كه آن را پرپشم كرده باشند.

پشم در كلاه نداشتن : بى غيرت و بى دانش و بى مرتبه شدن.

پشم دريا : صوف البحر.

پشم شدن : جدا و پراگنده بودن و نمودن.

پشم غوك; پشم وزغ : جامه غوك[ر.م] است.

پشماگند : (چو خنداخند) رجوع به تركيبات «پشم» شود.

پَشمَك : تصغير پشم و حلوايى است معروف.

پشمه : بشمه[ر.م] و پشمك[ر.م].

پَشميدن : پشم شدن.

پشمين; پشمينه : كپنك[ر.م] و پارچه پشم.

پشن : (چو چمن) مخفّف پشنگ[ر.م] و هم موضعى است كه در عهد كيخسرو[سوّمين پادشاه كيانى، جنگ ايرانى و تورانى، يعنى جنگ گودرزاز پهلوانان ايرانى شاهنامه] و طوس]از پهلوانان ايرانى شاهنامه [با پيران[سپهسالار و مشاور افراسياب، پادشاه توران]، در آنجا واقع و ايرانيان فراريده و به كوه هماون]در خراسان [پناهيدند و اين جنگ را «جنگ لادن» و «جنگ پشن» گويند، كه «لادن» نام ديگر آن موضع است.

پشنجه : (چو شكنجه) بشنجه[ر.م].

پَشَنجيدن : بشخيدن[ر.م] و آب و مانند آن، پاشيده شدن.

پشنگ : (چو پلنگ) پشلنگ[ر.م] و زنبر[ر.م] و بوشنج[ر.م] و جور و جفا و ترشّح آب و غيره و نام پدر منوچهر]هفتمين