قامــوس المعـــارف - مدرس تبريزى، محمدعلى - الصفحة ٤٥٧

پژپژ; پژپژى : (هر دو به ضمّ اوّل و ثالث) كلمه اى است كه شبانان بز را بدان نواخته و به سوى خود خوانند.

پژده : (چو پرده) نام شهرى است.

پژغرده : (چو سربسته) اوخلو[وردنه] و وردنه.

پژغول : (چو پرزور) طعامى است كه از گندم نيم كوفته مى پزند.

پژفند : (چو فرزند) پژقند[ر.م].

پژقله : (چو زَلزَله) حشرات الارض، خصوصاً مغمغا[ر.م].

پژقند : سخن هرزه و بى معنى و بيهوده و زرق و محال.

پژك : (چو فلك) پژقله[ر.م].

پَژگاله : بر وزن ومعنى پرگاله.

پژگر : (چو چنبر) آشپز.

پژم : (چو حلم و بزم) بژم[ر.م] است.

پژمان : (چو گلدان) آرزو و خواهش و(به حركات ثلاثه اوّل) پژمرده است.

پژمايون; پژمايه : (چو افلاطون و همسايه) نام گاوى است كه فريدون[ششمين پادشاه پيشدادى] را شير مى داد و هم گاوى كه با شير تربيت يافته و بزرگ شده باشد.

پژمرانيدن : (چو بدگمانيدن) پژمرده كردن.

پژمردن : (چو دل بردن) پژمرده بودن.

پژمرده : غمناك و درهم كشيده و بيمار و خسته و بى رونق و افسرده و روى به خشكى آورده و خوار و زبون و كهنه.

پَژمُريدن : پژمردن.

پَژمُريده : پژمرده.

پژمژه : چشم و ديده.

پَژَن : بر وزن و معنى زغن.

پَژَند : حنظل[ر.م] و نوعى از مچّه[نوعى گياه] و خيار صحرايى.

پژواك ; پژوال : (چو احوال) بانگ و فرياد، خصوصاً صداى معكوس كه چون در حمّام و گنبد و غيره آواز كنند، در جواب همان را بشنوند.

پژوان : مشته[ر.م و تُخماقر.م].

پژوك : (چو سلوك) پژواك.

پژول : (چو قبول) فندق و كعب پا و استخوان شتالنگ]ر.م [و پستان زنان و گلوله بازيچه بچّگان و (چو نگون) امر و فاعل از پژوليدن[ر.م].

پژولش : (چو نكوهش) اسم مصدر پژوليدن.

پژوليدن : وزيدن و نصيحت كردن و تفحّص و بازپرس نمودن و ناقص و ابتر و پژمرده و پريشان بودن و نمودن و بى آب و تاب شدن و درخواستن و طلب نمودن و تقاضا كردن و شور و غوغا نمودن و برانگيختن و آغازيدن.

پژوم : (چو سَموم) فقير و حقير و ذليل و بى اعتبار.

پژوند; پژوه : (چو دربند و هرزه) پژاوند[ر.م] و دويّمى (بر وزن نگون) به معنى آستر و پشته بلند و پژوهيدن[ر.م] و امر و فاعل از آن.

پژوهش : (چو نكوهش) اسم مصدر پژوهيدن[ر.م].

پژوهيدن : پژوليدن[ر.م] و حكيم و عاقل و دانا و زيرك شدن.

پژوى : بر وزن و معنى پزوى.

پژويدن : (چو ترسيدن) پژوهيدن[ر.م].

پَژوين : پژاگن[ر.م].

پژه : (به كسر اوّل و ثانى) پژوه[ر.م] و گياه اگر[ر.م] و(بر وزن مزه) كتل[ر.م] و گريوه[ر.م] و پروش[ر.م] و زمين پشته پشته.

پُژهان : بر وزن و معنى بژهان.

پژهيدن : (به كسر اوّل) مخفف پژوهيدن[ر.م].

پژيدن : (چو رَسيدن) پختن.

پژيژ; پژيژه; پژيشه : پشم و آرد غلّه.

پژيون : (چو افيون) كشتى تجارتى و باركشى.

آيين دوازدهم