پريدن : (چو دِريدن) گرديدن و (چو بريدن) نخجل[ر.م] و پر و مملوّ شدن و(چو خريدن) طيران و پرواز كردن و به هوا رفتن و تراشيدن و قطع نمودن و موى و پشم را از بيخ بركندن.

پرير : (چو حرير) تيهو[ر.م] و روز پيش از ديروز كه روز حاضر، سيّم باشد.

پريروز : على الظاهر مخفّف پرير روز است.

پريره : زر و طلاى مسكوك.

پَريز : پرويز و پرويزن[غربال] و پرير[ر.م] و فرياد و فغان و آرد و گياهى است سبز و خرّم كه در جاى بسيارآب رويد.

پريزبا : نانى كه در روى اخگر بپزد.

پريزن : (چو كشيدن) پرويزن[غربال].

پريزه : پريره[ر.م].

پَريساى : پرى ساى[ر.م].

پَريسوز : معبدى بوده در زمان خسروپرويز [بيستوچهارمين پادشاه ساسانى در قرن ٦ و٧ م] و يا مقامى است در انجوك]دشتى در ارمنستان [كه شيرين به آنجا رفت.

پَريش : پريشان و پريشيدن و امر و فاعل از آن.

پريشان : اسم فاعل از پريشيدن و هم قريه اى است در دو فرسخى اصفهان كه تقريباً به هزار خانه مشتمل و اغلب مُكارى[كرايه دهنده چارپا] هستند.

پَريشب : شبِ پيش از ديشب.

پَريشَن : مخفّف پريشان است.

پَريشيدن : افشاندن و پراكندن و مضطرب و بدحال و بيخود و آشفته و پريشان بودن و نمودن و بر باد دادن.

پريوس : (ل) پيرامون دهان.

پريون : (چو افيون) علّت خارش و جرب[گرى و قوباجوش هاى پوستى].

آيين دهم

(در حرف باى پارسى با زاء هوّز)