پتر : (چو كمر) حلبى و تنكه معروف و ورق فلزات كه تعويذ و طلسمات در آن نقش كنند و (بر وزن هند) به لاتينى، پدر است و هم چندى از ملوك روسيّه بدين اسم، موسوم بوده اند.

پِترا : (ل) رجوع به «سلا» نمايند.(نان)

پِتِربورغ ; پتْر پُرُك; پِتِرسبورغ : شهرى است جسيم و معتبر و مشهور، پايتخت دولت روسيه كه پتر اوّل، پادشاه روس، آنجا را ساخته و به نام خود موسوم داشته. و خود شهر از اقليم ششم يا هفتم و تخميناً داراى يك مليون نفوس مى باشد و سيّمى شهرى ديگر هم هست از امريكاى شمالى كه تخميناً داراى ٢٢هزار نفوس مى باشد و رجوع به «روس» نمايند.

پِتروس رحواريين.

پِتروغراد; پِتروگراد : پتربورغ است; رجوع بدانجا شود.

پتسو : (چو بدبو) كشك و قروت[ر.م].

پتفت : (چو الست و نسبت) پتت[ر.م].

پَتفوز : بر وزن و معنى بتفوز.

پتك : (چو خشك) گرز و عمود و چكش زرگر و غيره و (چو فلك) به تركى، شيشه معروف و خانه مسدّس زنبور عسل كه از موم درستش كرده و عسل را در توى آنها مى گذارد و به پارسى «كندو» و «كندول» و «كوار» و «كواره» گويند.

پتكچى : زرگر و آهنگر و مسگر و بالش ساز.

پتكير : (چو كفگير) ماشو[غربال و پرويزنغربال].

پتن : (چو كفن) به هندى، بندر و رجوع به «چيناپتن» شود.

پتنك : (چو درنگ) دريچه و منفذ روشنايى.

پتنه : (چو هرزه) بلده عظيم آباد از بلاد بنگاله[كشور بنگلادش و ايالتى در شمال شرقى هند].

پتنى : (چو كفنى و يخنى) پاتينى[ر.م].

پتو : (چو كدو) نوعى از بافته پشمينه و (به فتح ثانى) پرتو و موضعى از كوه و غيره، كه هماره آفتاب در آن بتابد.

پتوار : پيلهور[ر.م].

پتواز : (چو سرباز) بتواز[ر.م].

پَتوله : بافته ابريشمى منقّش، كارِ هندوستان.

پَته : ]جواز و گذرنامه و بليط و بندگونه اى كه جاجا در جوى هاى نشيب دار بندند كه هم آب نگاه دارد و هم جوى شسته نشود و به هندى، نوعى از شمشير راست باشد (لغت نامه دهخدا)[.

پَتيار; پَتياره : بتيار[ر.م].

پَتير; پَتيره : بتيار[ر.م] و هر چيز مكروه طبيعت.

پتيرى : (چو دليرى) به زبان سانسكريت، پدر است.

پتيك : به تركى، مكتوب است.

پتيله : بر وزن و معنى فتيله.

پتينى : پاتينى[ر.م] است.

آيين چهارم

(در حرف باى پارسى با جيم ابجدى)